Η προσφορά της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ στον ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ (Βιβλιοπαρουσίαση)

Ευαγγελία Κ. Λάππα,
22 Ιανουαρίου 2024

Η Μακεδονία μας, από τα αρχαιότατα χρόνια έως και σήμερα, είναι Ελλάδα, κομμάτι του Ελληνικού Έθνους που είναι ευλογημένο από τον Θεό και το σκεπάζει η Υπέρμαχος Στρατηγός, η Γλυκύτατη Παναγία μας.

Το Ελληνικό Έθνος, όμως, δεν ζει δίχως την Ορθοδοξία, την αληθινή Πίστη, που σήμερα πολεμείται με κάθε τρόπο. Η Ορθοδοξία διαφυλαγμένη μέσα στην Εκκλησία μας ενέπνευσε όλους τους εθνικούς μας αγώνες και εμφύσησε θάρρος στους Έλληνες αγωνιστές. Αυτούς τους ήρωες έχουμε χρέος να μνημονεύουμε  και να μιμούμαστε, γιατί χωρίς αυτούς, η Ελλάδα μας θα ήταν μισή έως και ανύπαρκτη και η Μακεδονία θα ήταν σε σλάβικα, ή ακόμη και σε τούρκικα χέρια.

Χρήστου ή Ρουσάνης Κωνσταντίνος (καπετάν Κώττας) [1863 - Σεπτεμβρίου 27, 1905]

 
Ευαγγελία Κ. Λάππα
 

Ο σλαβόφωνος Κώττας (Κωνσταντίνος) Χρήστου (ή Ρουσάνης, όπως ήταν το αρχικό επώνυμο της οικογένειάς του) γεννήθηκε το 1863 στη Ρούλια (σημερινό Κώττας Φλωρίνης) και ήταν παιδί του Χρήστου και της Δέσποινας.

Διαβάστε περισσότερα »

 

 

Μακεδονικός Αγώνας: Αγώνας για Ελληνική Ελεύθερη Μακεδονία

 

 

Μυργιώτης   Παναγιώτης

Μαθηματικός

Μακεδονικός αγώνας ονομάζεται ο ακήρυκτος πόλεμος μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων, κυρίως, και άλλων σλαβόφωνων λαών κατά την περίοδο 1904 έως 1908 με το θέατρο των συγκρούσεων να είναι η τουρκοκρατούμενη τότε Μακεδονία.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η λήξη της επανάστασης του 1821 δεν βρήκε ολόκληρη την Ελλάδα ελεύθερη. Τα βόρεια σύνορα της ελεύθερης Ελλάδας αποτελούσε η Θεσσαλία. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι ένα μεγάλο τμήμα του ελληνισμού παρέμεινε υποδουλωμένο στην οθωμανική αυτοκρατορία. Η Θεσσαλία του Ρήγα Φεραίου, η Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και άλλες ένδοξες και ελληνικότατες περιοχές Ήπειρος, Κρήτη, Θράκη και πόλεις όπως Ιωάννινα, Θεσσαλονίκη, Μοναστήρι, Ρόδος , Βέροια στέναζαν κάτω από την μπότα του τούρκου δυνάστη.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ της Πολύτεκνης Οικογένειας στον ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ – Βιογραφίες Πολυτέκνων Μακεδονομάχων

 

Ευαγγελία Κ. Λάππα

12 Ιουνίου 2022

Η Μακεδονία μας, από τα αρχαιότατα χρόνια έως και σήμερα είναι Ελλάδα. Αυτό πρέπει να διαφυλαχθεί με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα. Είναι κομμάτι της Πατρίδας μας, κόμματι του Ελληνικού Έθνους που είναι ευλογημένο από τον Θεό και το σκεπάζει η Υπέρμαχος Στρατηγός, η Γλυκύτατη Παναγία μας.

Στις ημέρες μας, ένας θεσμός που πολεμείται με κάθε τρόπο, έμμεσα ή άμεσα είναι ο θεσμός της Πολύτεκνης Οικογένειας. Είναι άλλο ένα μέτωπο που είναι απόλυτος  ανάγκη να διαφυλαχθεί. Μη ξεχνάμε πως όπως σε κάθε αγώνα του Έθνους, έτσι και στον Μακεδονικό, η Ελληνορθόδοξη Πολύτεκνη οικογένεια έπαιξε έναν από τους σημαντικότερους ρόλους. Αυτή ήταν που «ανάστησε» ανδρείους αγωνιστές.

Το μοιρολόι του Μοναστηρίου (Βιβλιοπαρουσίαση)

 

Ευαγγελία Κ. Λάππα, μαθήτρια Β’ Λυκείου

Στα βόρεια, της Φλώρινας και σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων βρίσκεται το Μοναστήρι. Η μητρόπολη της μεγάλης περιοχής της Πελα­γονίας, με κωμοπόλεις και χω­ριά προπύργια άλλοτε του ελληνισμού.

Το Μοναστήρι, πρωτεύουσα του ομώνυμου Βιλαε­τίου στα χρόνια της Οθωμανικής κατάκτησης και δεύ­τερο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Μακεδονίας μετά τη Θεσ­σα­λονίκη, έχει να επιδείξει σημαντική πολιτι­σμική δράση κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών του 19ου αιώνα και κυρίως στα πρώτα χρόνια του 20ού αι. μέχρι το τέλος των Βαλκανικών πολέμων το 1913, όταν επιδικάστηκε στη Σερβία, μένοντας έξω από τα ελλη­νικά σύνορα.

Ιστοσελίδα «Μακεδονομάχοι» (Καταγραφή 8719 Μακεδονομάχων μέχρι στιγμής)

 

Έχει τεράστια αξία να θυμόμαστε τους Αγωνιστές, τους Ήρωες και βέβαια πολύ περισσότερο τους Εθνομάρτυρες, που πολέμησαν για την Ελλάδα μας. Ακόμη μεγαλύτερη αξία έχει βέβαια, να ακολουθούμε το παράδειγμά τους, γιατί όπως ισχύει το «Μνήμη Αγίου, μίμηση Αγίου», έτσι ισχύει και το «Μνήμη Ήρωα, μίμηση Ήρωα». Ίσως αν δεν υπήρχαν αυτοί, η Ελλάδα μας να μην υπήρχε.

Το Ημερολόγιο του Μοναστηρίου (Βιβλιοπαρουσίαση)

 

Γράφει η Ευαγγελία Κ. Λάππα, μαθήτρια Β’ Λυκείου 

 

Όλοι ξέρουμε πως η Ελλάδα έχει προσφέρει πάρα πολλά στην ανθρωπότητα. Κάποια μέρη της, κάποιες από τις πόλεις της, έχουν μείνει στην ιστορία και έχουν γραφτεί πολλά γι αυτές, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα κτλ. Άλλες πάλι βρίσκονται στην αφάνεια. Δεν τιμούνται για κανένα λόγο, μόλις και μετά βίας υπάρχουν στα χωρία των βιβλίων. Δεν γίνεται αναφορά γι’ αυτές στις ιστορικές ομιλίες και αγνοούνται στις ιστορικές εκδηλώσεις. Και ποια η δικαιολογία για όλα αυτά; «Δεν είναι μέσα στα σύνορα της Ελλάδας, ανήκουν στην τάδε χώρα, δεν ξέρουμε τίποτε για αυτές, άρα δεν έχουν καμία αξία, δεν πρόσφεραν τίποτα!» Πόσο μας απατούν όμως τα φαινόμενα! Αυτές οι πόλεις, που λέμε ότι δεν έχουν αξία, όχι μόνο πρόσφεραν τόσα ανεκτίμητα αγαθά κι τόσο σημαντικές υπηρεσίες στους αγώνες του Έθνους, ήταν και οι ίδιες ΜΑΝΕΣ της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ!

Ὁ Μακεδονικός Ἀγώνας (1878 – 1912) καί οἱ Πολύτεκνοι!

Παῦλος Μελᾶς, 1870 – 1904

Σχόλιο Π.Ε.ΦΙ.Π.: Σέ παλαιότερη ἔρευνα τοῦ μακαριστοῦ ἰδρυτοῦ τῆς Π.Ε.ΦΙ.Π. εἶχε καταδειχτεῖ ὅτι: «οἱ Ἕλληνες Πολύτεκνοι καί τά παιδιά τούς ὑπῆρξαν (καί παραμένουν) οἱ πρῶτοι Ἐθνικοί Αἱμοδότες, ὡς πρωταγωνιστές καί ἐθνομάρτυρες σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς Ἐθνικούς Ἀγῶνες»!  Σάν παράδειγμα εἶχε ἀναφερθεῖ τότε ὅτι κατά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 τό μεγαλύτερο μέρος τῶν ἡρώων ἦσαν Πολύτεκνοι ἤ τέκνα Πολυτέκνων. Μάλιστα, στό τεῦχος 24/1984 (σελ. 14-17 καί 20-21) εἴχαμε δημοσιεύσει κάποιους ἀπό αὐτούς τούς ἥρωες, τούς γνωστότερους, ὀνομαστικά, σημειώνοντας ταυτόχρονα πόσα παιδιά εἶχαν ἤ ἀπό πόσα ἀδέλφια ἦσαν.
(…)

Για την τιμή του ΣΤΑΥΡΟΥ [Μοναστήρι, 6 Ιουνίου 1906]

Το είδες; - Ναι, το είδα!... Και σύ;… Και σύ;… Αναρωτιόνταν ο ένας με τον άλλον οι εβδομήντα τέσσαρες λεβέντες, οι εβδομήντα τέσσαρες Μακεδόνες, σα βρεθήκανε ξανά στο ασφυχτικό και βρωμερό μπουντρούμι τους. ⁽¹⁾
Τούρκικο απόσπασμα τους είχε συλλάβει να υπερασπίζονται τα ανυπεράσπιστα Ελληνικά χωριά ενάντια στων Βουλγάρων τις θηριωδίες. Και το αποτέλεσμα; Οι Οθωμανοί – αφεντάδες του τόπου – τους Βουλγάρους αμνηστέψανε. Τους Έλληνες αλυσοδέσανε.
Στις φυλακές του Μοναστηρίου ⁽²⁾ τα ρίξανε και τα εβδομήντα τέσσερα παλικάρια! Αλλά τι; Αυτές είναι καθημερινές, συνηθισμένες ιστορίες και δεν τους ξαφνιάζουν. Ετούτο τώρα το σημερινό! Ετούτο που είδανε όλοι με τα μάτια τους, τους έχει αναστατώσει.
- Είδες πρωί – πρωί, σήμερα 6 Ιουνίου, τι σοφιστήκανε οι αντίχριστοι για να προσβάλλουν την πίστη μας και το γένος μας; Αι τους κολασμένους! Σαν να μας βγάνουνε στην αυλή, ίσαμε το πηγάδι, δεν το ανέχονται νιμμένοι να σταυροκοπιόμαστε και εκτελέσανε το απαίσιο έργο που σείεται να το συλλογιστεί ο νους.
- Μα, τότε, είπε ο άλλος, εμείς τι θα κάνουμε; Εδώ τα λέμε – εδώ θα μείνουνε; Δημόσια στης φυλακής τον τοίχο «μαγαρίσανε» οι άνομοι τον Τίμιο Σταυρό! Κι εμείς θα τα λέμε κλειστοί στο μπουντρούμι;
- Όχι, αδελφέ! Ακούστηκαν φωνές – Όχι! Να διαμαρτυρηθούμε! Να φωνάξουμε και εν ανάγκη να πέσουμε!