Παύλος Μελάς: «Αξίζει να πεθαίνεις για την Μακεδονία αξίζει για την ΕΛΛΑΔΑ!»

 

Τα τελευταία λόγια του Παύλου Μελά.  Ήταν 13 Ὀκτωβρίου 1904

O θάνατος του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου.

Ο Θάνατος του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τούς μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου ο θάνατος του Αντρείου.

Σάν τέτοια ὥρα στό βουνό ὁ Παῦλος πληγωμένος

Σάν τέτοια ὥρα στό βουνό ὁ Παῦλος πληγωμένος

Μές στό νερό τοῦ αὐλακιοῦ ἤτανε ξαπλωμένος.

-Γιά σύρε, Δῆμο μου πιστέ, στήν ποθητή πηγή μου

καί φέρε μου κρύο νερό νά πλύνω τήν πληγή μου.

Δέν κλαίω τή λαβωματιά, δέν κλαίω καί τό βόλι,

Μον' κλαίω πού μέ ἄφησε ἡ συντροφιά μου ὅλη.

Σταλαματιά τό αἷμα μου γιά σέ πατρίδα χύνω,

γιά νά ’χεις δόξα καί τιμή, νά λάμπεις σάν τό κρίνο

Παῦλος Μελάς κι ἄν πέθανε τά παλικάρια ζοῦνε

Θά φέρουνε τή λευτεριά στή χώρα πού ποθοῦμε.

[αὐτό γι’ αὐτούς πού μᾶς κυβερνᾶνε· ζυγώνει ἡ ὥρα τῆς λευτεριᾶς]

Ἀπό τά Μυστικά του Βάλτου τῆς Πηνελόπης Δέλτα

Παῦλος Μελάς: Ἡ Ζωή καί τό Ἔργο του

«Δέν ὑπήκουσα παρά εἰς μίαν ἰδέαν, νά φανῶ χρήσιμος εἰς τόν πλησίον καί τόν τόπον μου»

Ἡ παιδική καί ἡ ἐφηβική ἡλικία τοῦ Παύλου Μελᾶ 
 

Ὁ Παῦλος Μελάς γεννήθηκε στίς 29 Μαρτίου 1870 στήν Μασσαλία τῆς Γαλλίας. Πατέρας τοῦ ἦταν Μιχαήλ Γ. Μελάς (1833-1897) καί μητέρα του ἡ Ἑλένη, τό γένος Βουτσινά, κόρη γνωστοῦ Κεφαλλονίτη ἐμπόρου ἀπό τήν Ὀδησσό.

Ὁ Παῦλος Μελάς κατάγεται ἀπό τή μεγάλη καί ἱστορική οἰκογένεια τῶν Μελάδων τῆς Ἠπείρου, μέ ρίζες πού φθάνουν ὡς τήν Κωνσταντινούπολη (πρίν τήν Αλωση), ἀνάμεσα στίς πιό ἰσχυρές στρατιωτικές καί πολιτικές οἰκογένειες τοῦ Βυζαντίου, τῶν Κεφαλάδων ἤ κατά ἄλλους τῶν Μελανιάδων (λόγω τοῦ χαρακτηριστικοῦ μελαμψοῦ χρώματος τοῦ προσώπου τους), ἐνῶ κατά ἄλλους τῶν Στρατηγόπουλων 1.