Κανών Παρακλητικός εις τον Άγιον και Ένδοξον Απόστολον του Χριστού Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιάκονον Στέφανον

Μετά τον ευλογητόν και το Κύριε εισάκουσον. Είτα το, Θεός

Κύριος, και το τροπάριον Ήχος Δ’.

Ο Υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Τον Πρωτομάρτυρα Χριστού δεύτε πάντες, οι συνεχόμενοι δειναίς ασθενείαις, ανευφημούντες κράξωμεν εκ βάθους ψυχής, Στέφανε Απόστολε, Αρχηγέ Διακόνων, πάσης ημάς λύτρωσαι, θλίψεώς τε και νόσου, σαις πανιέροις και θερμαίς λιταίς, τους μετά πόθου αεί ευφημούντάς σε.

Άγιος Πρωτομάρτυρας και Αρχιδιάκονος Στέφανος [27 Δεκεμβρίου]

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ο Στέφανος ήταν συγγενής του Αποστόλου Παύλου και ένας από τους Ιουδαίους της διασποράς που ζούσαν στις παροικίες των Ελληνιστών. Ο Στέφανος ήταν ο πρώτος από τους επτά διακόνους που χειροτόνησαν οι Δώδεκα Απόστολοι, για να διακονούν τους απόρους της Ιερουσαλήμ, προσφέροντάς τους υλική φροντίδα και μέριμνα.
Ο Στέφανος ήταν επικεφαλής των επτά, γι’ αυτό και ονομάζεται Αρχιδιάκονος. Με τη δύναμη της πίστεώς του πραγματοποιούσε μεγάλα θαύματα μεταξύ των πιστών. Οι φθονεροί Ιουδαίοι αντιδρούσαν και τον κατηγορούσαν, αλλά οι αιτιάσεις τους πάντοτε κατέρρεαν από τη σοφία του και τη δύναμη του Πνεύματος, που ενεργούσε διά του Στεφάνου. Οι επαίσχυντοι Ιουδαίοι, συνηθισμένοι δολοπλόκοι και συκοφάντες, διέβαλλαν τον αθώο Στέφανο ότι τάχα βλασφημούσε εναντίον του Θεού και του Μωυσή, κεντρίζοντας έτσι τον λαό και τη γερουσία εναντίον του.     Σύντομα βρήκαν ψευδομάρτυρες που επιβεβαίωσαν τις κατηγορίες. Κληθείς ο Στέφανος να λογοδοτήσει ενώπιον του Συνεδρίου, στάθηκε άφοβος μπροστά στους ανθρώπους και «ατενίσαντες εις αυτόν άπαντες οι καθεζόμενοι εν τω συνεδρίω είδον το πρόσωπον αυτού ωσεί πρόσωπον αγγέλου» (Πράξεις 6, 15). Δηλαδή το πρόσωπό του ακτινοβολούσε με το φως της χάριτος, απαστράπτον όπως και το πρόσωπο του Μωυσή άλλοτε, όταν συνομίλησε με τον Θεό.