Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Νικόδημος Γρηγοριάτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Νικόδημος Γρηγοριάτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2024

Μνημόσυνο μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη (23-01-2009/ 05- Φεβρουαρίου 2024)

 

«Τίποτα δεν παραδόθηκε ασυλλόγιστα και ανώφελα από τους μαθητές και κήρυκες του Χριστού  μα και τίποτα δεν διατηρήθηκε ασυλλόγιστα και ανώφελα σ’ ολόκληρη την Εκκλησία του Θεού. Το να μνημονεύουμε κατά  τη θεία κι ολόλαμπρη μυσταγωγία εκείνους που κοιμήθηκαν ορθόδοξοι, είναι οπωσδήποτε ωφέλιμο και θεάρεστο»

                                                                                                                                                                 Γρηγόριος ο Νύσσης,

 

Αναμφίβολα υπάρχουν πολλοί φωτισμένοι και ενάρετοι ασκητές που με την άσκηση και την προσευχή τους ανθίζουν ως άνθη και σκορπίζουν τα αρώματα της ψυχής τους στο περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου, στο Άγιον Όρος … Ένας από αυτούς τους διάττοντες αστέρες του μοναχισμού του Αγίου Όρους υπήρξε κι ο μοναχός Νικόδημος Γρηγοριάτης, που έφυγε αφήνοντας τον μάταιο τούτο κόσμο για την μόνιμη πατρίδα όλων μας, τον ουρανό.

 Δυστυχώς η αμαρτία έχει γίνει μόδα , η γενιά μας ζυμώθηκε τόσο έντεχνα με τα βρώμικα νερά της αμαρτίας που οι περισσότεροι δεν μπορούμε να διακρίνουμε το ορθόδοξο από το αιρετικό με αποτέλεσμα μία να τα λέμε τά πράγματα ορθά και μία ανάποδα . Τα όρια του να υποστηρίζει κανείς τον νόμο του Θεού και το δικαίωμα του ανθρώπου στην ζωή έχουν διασταλεί  εις το όνομα της κακής χρήσης της ελευθερίας . Δεν μπορεί ή μάλλον δεν θέλει ο αδύναμος άνθρωπος να πετάξει την αμαρτία από πάνω του που τον βουλιάζει μέρα με την ημέρα στον βούρκο της κολάσεως .

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023

Μνημόσυνο μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη [23-01-2009 / 05- Φεβρουαρίου2023]

ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ  ̓Αδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται.
Αποστ. Παύλος 15ο κεφ. της Α’ Κορινθίου

ΜΝΗΜΗ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

Καθώς νοσταλγούμε με πολύ αγάπη την απουσία τού αδελφού μας πατέρα Νικόδημου από κοντά μας.ερχονται σαν ηλιαχτίδες οι σκέψεις και κατεβαίνουν με πολύ ζέση στην καρδιά, απλές ανθρώπινεςστιγμές που μοιραστείκαμε μαζί με τον παιδαγωγό αδελφό στην εν Χριστώ ζωή μας.

Η εν Χριστώ παρέαμε τόν αδελφό πατέρα Νικόδημο έφερε αναπόφευκτα την πρόνοια του Θεού Πατέρα σε εμάς, καθώςισχύει ότι χάριν του βασιλικού ποτίζεται και η γλάστρα. Δεν παύουμε να ενθυμούμεθα μεθ' εκπλήξεωςκαι πολύς ευγνωμοσύνης τίς δωρεάν κατά παραχώρηση Θεού θείες ενέργειες που απολαμβάνουν όσοιβρίσκονται δίπλα σε αγίους χριστιανούς και φάρους του ολοζώντανου Θεού.

Πολλοί και στις μέρες μας Καλόγεροι και ιερείς πάσχουν το λειτούργημα τούς ώντας ως μαγνήτες του θείου έρωτος και της θείαςχάριτος. Σε αυτούς τούς βιαστές που με τον εν Χριστώ αγώνα τούς, ξεπερνούν την << καλή >> αλλάχλιαρή κατά τα άλλα συνήθεια των αρετών. Σε αυτούς τους αδελφούς που μας διδάσκουν ναπαραμένουμε στην οδό τής μετανοίας και να αφήνουμε πίσω μας την οδό τής αποστασίας και τήςασωτίας.

Στους λίγους αλλά εκλεκτούς συνάμα που αποφεύγουν την προσκόλληση στα γήινα πατώντας την φιλαυτία τούς επί τής γης. Σε αυτούς που αγαπούν συνεχώς τον δωροθέτη Χριστό εν παντί τρόπο καιτόπο της Δεσποτείας αυτού είτε όταν τούς δίνει είτε όταν δεν τούς δίνει, τα επουράνια και τα επίγειαδώρα του.

Σε αυτούς που καθημερινά ως οξυγόνο και αδιαλείπτως μεγαλύνει η ψυχή και πάντα τα εντόςτούς, τον Κύριον, και το όνομα το Άγιον αυτού!! Έίχαμε κι εμείς την ευκαιρία και μεγάλη ευλογίαδόξα τω θεώ να γνωρίσουμε έναν από αυτούς! Τούςφωτοφόρους αστέρας που έζησαν δίπλα μας μέσω της πρόνοιας του καλού μας Θεού.

Ο πατέρας καιαδελφός Νικόδημος ο Γρηγοριάτης ο Αγιορείτης, ήταν αυτό που λέμε με απλά λόγια, ο άνθρωπος τούΘεού. Ένας απλός μοναχός φαινομενικά στην όψη, αλλά απλανής οδηγός, πιστός και θερμόςστρατιώτης Χριστού, φέρει την γνήσια βασιλική σφραγίδα των λόγων και πράξεων του Κυρίου του, έτσιόπως μιλάει και συμπεριφέρεται σε όλους εμάς.

Αφήνει απαλά το αποτύπωμα τής προσωπικής τούαγάπης - ενώσεως με τον Κύριο μάς Ιησού Χριστό πάνω στην πολυκύμαντη από βιωτικές μέριμνες καθημερινότητας μας. Έχει την άνωθεν δύναμη να διαλύει ως άλλο φώς Χριστού την σκοτεινιά και τηνπλάνη της εποχής του και της εποχής μας.

Καταλύτης και επίκαιρη όσο ποτέ η ανεξίτηλος από το δικότου αίμα, και όχι αβασάνιστη καρδιακή απόφαση του, πάει κόντρα στο δήθεν επιβαλλόμενο πνεύμα τηςψευτο χαρούμενης εποχής. Μίας εποχής υποτιθέμενης αγάπης, όμως δυστυχώς άνευ θυσίας και κυρίως,άνευ προσωπικού δεξιού σταυρού!! Σίγουρα θα ήταν δύσκολη για άλλους κοινούς θνητούς η απόφασηγια τον βαριά πάσχων αδελφό. Ήταν μία απόφαση που είχε να κάνει με δύο ανθρωπίνες ζωές και κυρίωςδύο ψυχές.

Καθαρή τρέχει ως γάργαρο νερό και χτυπά μες στα τοιχώματα της πνευματικής του καρδιάς ηορθόδοξη διδασκαλία που ξεχειλίζει και πνίγει εντέλει την στείρα λογική και το διά ταύτα του κόσμουτούτου. Η εν Χριστώ ευαγγελική παράδοση των πατέρων μεταλαμπαδεύει σε αυτόν τόν φωτισμό τουΘεού και τόν οδηγεί ώστε να προσέξει με ιδιαίτερη προσοχή την ψυχή που αδημονεί μέσα σε ένα βαριάτραυματισμένο σώμα. Το σώμα αδελφοί μου του κλινήρη αδελφού! Με τίμημα την διακοπή της δικήςτου παράτασης στην ζωή ο καρδιακός Νικόδημος διαφυλάσσει την ψυχή του αδελφού αυτού καισυντάσσεται ως γνήσιος μιμητής και μαθητής του διδασκάλου τού Χριστού με όλους τους αγίους. Δενδέχεται στους ώμους του ουδεμία παρέμβαση έστω κι ολίγον λεπτών στην πρόωρη απώλεια του κλινήρηβαριά πάσχων αδελφού ώστε να παραταθεί η δική του ζωή επί της γης. Γνώρισε πολύ καλά από μικρόπαιδί σαν μοναχός την πανουργία τού εχθρού και κατατάχθηκε με άλλους εν Χριστώ συμπολεμιστές -καλογήρους στο Άγιο Όρος στον Α' παγκόσμιο πόλεμο της ανθρωπότητας.

Έναν πόλεμο που δεντελείωσε ακόμη. Επέλεξε φυσικά από τά δύο αντίπαλα και φύσει αντίθετα στρατόπεδα να βρίσκεταιστου Χριστού και να μισήσει με όλη του την δύναμη το άλλο στρατόπεδο τού λαό πλάνου καιανθρωποκτόνου διαβόλου, << και ωργίσθη ο δράκων και απήλθε ποιήσαι πόλεμον κατά των τηρούντωντας εντολάς του Θεού και εχόντων την μαρτυρίαν Ιησού >> ( ΚΕΦ. ΙΒ 17 αποκ. Ιωάννου.

Γνώρισε ωςμοναχός τον βασιλιά και νικητή αυτού τού πολέμου. Τον αγαπημένο μας. Τόν Εσταυρωμένο. Τοεσφαγμένο αρνίο!!! Αυτόν που ήλθε στον κόσμο για χάρη μας, για να νικήσει !! Αυτόν τον Θεό βασιλιάπου δεν ξεχνά τούς συμπολεμιστές του. Πού τούς παρασημοφορεί όλους. Προσοχή όμως!! Όλους τουςδικούς του ανθρώπους!! Αυτούς τους ανθρώπους που κατάλαβαν την μανία του ανθρωποκτόνουδιαβόλου που με μαεστρία αρχικά ταπείνωσε εις γην την ζωή τους και στην συνέχεια κατατρόπωσε μετον βιολογικό και ενίοτε με τον πνευματικό θάνατο. Ας εννοήσουμε όλοι μας ότι σε αυτόν τον πόλεμοαδελφοί μου δεν γυρίζει κανείς πίσω.

Θύματα ήταν είναι, και θα είναι, όλη η ανθρωπότητα!!! Είτε μετο πέρας του χρόνου με το γήρας << φυσιολογικό θάνατο >> είτε παράκαιρα με πολέμους και τηνμάστιγα των ναρκωτικών, με φόνους και δυστυχήματα. Με ανήθικες και αποτρόπαιες εκτρώσεις αθώωννεογέννητων αγγέλων. Μηχανεύεται και βρίσκει συμμάχους στις θανάσιμες παγίδες του και στουςπαμπόνηρους τρόπους, ο αντίθετος της ζωής. Άρα και αντίθετος του Θεού ! Από παλιά κατάφερε οεξολοθρευτής του κάθε καλού να εξολοθρεύσει το ανθρώπινο γένος από την εποχή των πρωτοπλάστωνμέχρι σήμερα.

Επεμβαίνει στην ζωή και στην κοινωνία τών ανθρώπων εκμεταλλευόμενος πάθη,πρόσωπα, καταστάσεις. Δεν λείπουν βέβαια σε καμία ιστορική χρονική περίοδο οι ήρωες καιαξιωματικοί της πρώτης γραμμής που αντιστέκονται και πέφτουν ως μάρτυρες του τρησιλίου φωτόςεναντίον της σκοτεινής πλάνης του αντιχρίστου διαβόλου. Ακολουθώντας πιστά τον πρωτομάρτυρα εντω σταυρό βασιλιά τους Χριστό!! Ο πατέρας εξαγοράζοντας τον καιρό ( Έφεσ. 16 ) με όλη του τηνκαρδιά τόν γλυκύτατο βασιλιά και παρέμεινε μέχρι τέλους της επίγειας ζωής τού ένας από τους πιστούς ακολούθους του Χριστού μας. Παρέμεινε ζωντανό κύτταρο ποτιζόμενο από το βασιλικό αίμα λόγω τής συχνής θεία μετάληψης στην Εσταυρωμένη αγάπη που αναζωογονεί και βοηθεί όλους τους υπηκόους τουώστε να αντέξουν και να μην λιποτακτήσουν πέφτοντας θύματα στις σειρήνες του αντιχρίστου τουκόσμου τούτου. Ενώθηκε σταδιακά με το Άγιον Πνεύμα για να μην βρεθεί ξαφνικά συν ακόλουθος στοαντίχριστο πνεύμα. Σε ένα πνεύμα που κατευθύνεται σε αντίθετη πορεία και παρασύρει σε απώλεια τόνκόσμο από αυτόν. Αυτόν, τόν γλυκύτατο τριαδικό Θεό!! Με αδιάλειπτη προσοχή και προσευχή, ο π.Νικόδημος αγωνίζεται και μένει ορθόδοξος και ορθόπρακτος, στα δικαιώματα του Χριστού μας.

Παρέμεινε μέχρι τέλους μέσα στην δικαιοσύνη του αίρωντα την αμαρτία όλου του κόσμου! Βγαίνει κιαυτός νικητής και όχι λιποτάκτης και χαμένος στο αντίθετο στρατόπεδο του διαβόλου . Εξάλλου λέγει οψαλμωδός : Εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχή μου και εν τω ελέη σού εξολοθρεύσειςτους εχθρούς μου και απωλείς πάντας τους θλίβοντας την ψυχή μου ότι εγώ δούλος σού ειμί Κύριε!! Σταμάτησε να αδικεί ο άνθρωπος τού Θεού εαυτόν και αλλήλους. Γενόμενος έμπειρος με την πάροδοτου χρόνου πνευματικά, προτιμά εν ελευθερία Χριστού να αδικείται παρά νά αδικεί. Εκ νεότητοςπροσπαθεί μέρα με την ημέρα, βιάζει το σαρκίο τού με την ακρίβεια των εντολών για να μην χάσει τηνδικαιοσύνη, την μία. Τού μεγάλου Θεού!! Παρίσταται μικρός δίπλα στον μεγάλο Νικητή Χριστό για ναβγει κι αυτός νικητής : ο νικών, έσται αυτώ ταύτα, και έσομαι αυτώ Θεός και αυτός έσται μοι υιός ΚΕΦ.ΚΑ 7 αποκάλυψη Ιωαν. Στον βασιλιά του Χριστό, στον αίρων την αμαρτία τού κόσμου οφείλεται έτσικι αλλιώς η συνέχεια της πνευματικής ζωής και εν γένει όλης τής ζωής!! Ο πατέρας Νικόδημος πολεμάδίπλα στον θεάνθρωπο Χριστό, όχι μόνο ως ευγνώμων αλλά ως υποχρεωμένος κι εξηγορασμένος δούλος . Ως ένας ακόμη ωφειλέτης μυρίων ταλάντων ζητά κι αυτός ταπεινά τό έλεος - πνευματικό κεφάλαιο απότον παντοδύναμο Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν για να πιστεύει, να αγαπά, να συγχωρά και να προχωράμπροστά. Μεταβαίνει στην χορεία των αληθινών μαθητών υπερνικώντας την επιδερμική μεταμέλεια τούΙούδα που εμπεριέχει ένα ξερό συγνώμη αυτάρεσκης αυτογνωσίας. Ως ο ληστής δέχεται το επιτίμιο τουανθρώπινου γένους γεμίζοντας παράλληλα το πνευματικό του ταμείο από τα πλούσια σταλάγματα τούελέους της Θείας χάριτος και τούς ιδρώτες του θεοφιλούς αγώνα του που τροφοδοτείται από τον Θεό διάτον προσωπικό του Γολγοθά. Ακολουθώντας τον έναν και μόνον Βασιλιά τόν Χριστό, παραμένεισταθερός στον δρόμο της μετανοίας που τον οδηγεί στον σταυρό, στην ανάσταση και εν τέλει στον παράδεισο.

Στους ώμους του καθώς περνά ο καιρός καρφιτσώνονται οι αρετές ως διακριτικά σειρείτιααπό τον δωροθέτη Θεό για την πνευματική του προσπάθειά και πάλη εναντίον του διαβόλου εχθρού.

Στην πλάτη του σηκώνει και δεν σέρνει τον αναλογούντα σταυρό του. Μπορεί να πούνε όσοι τονγνωρίζουν ότι μάλλον αγκαλιάζει με πόθο αυτόν. Δοχείο της θείας χάριτος του Θεού πλέον μοιράζεταιμε εμάς τα άδεια και εμπαθή πυθαράκια απλόχερα τίς δωρεές του Θεού. Μας μαθαίνει τον αόρατοπόλεμο και πόσο πολύτιμο είναι το φως σε αυτόν τόν αγώνα. Μας μαθαίνει να πυροβολούμε τον αρχηγότης κακίας και εχθρό των ανθρώπων και όχι τούς συμπολεμιστές μας Με νοητά πολεμοφόδιακαλοσύνης και καλών έργων μεταξύ μας, μας ζητά να αποφεύγουμε τις θανάσιμες ενέδρες τού εχθρού.Η προσευχή του ως βόμβα μεγατόνων, πέφτει στο στρατόπεδο της πανουργίας, διαλύοντας τα σμήνηκαι τα σχέδια του εχθρού καθημερινά. Φέρεται σε όλους μάς με πολύ καλοσύνη, πολύ σοφία, πολύπροσοχή και πολύ προσευχή. Ενώ είναι χείμαρρος ο λόγος του, είναι αλατισμένος άριστα. Προτιμά τομόνος με μόνο τον Θεό. Η σιωπή του είναι εκοφαντική και διαχέεται γύρω του. Ζει το θέλημα του Θεού Πατέρα και λαμβάνει ενεργό μέρος στην πραγματοποίηση αυτού!! Δεν του λείπει καμία αρετή αλλά δενζει για αυτές.

Ζει για τον Χριστό!! Ζεί, να έχουμε την ευχή του!!!

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2022

Μνημόσυνο μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη [23-01-2009 / 05- Φεβρουαρίου - 2022]

 

Μπορεῖ, ἄραγε, κάποιος ἄνθρωπος νὰ ἔχει, ψήγματα ἔστω, παραπόνων ἀπὸ τὸν προνοητὴ καὶ Κύριον τοῦ σύμπαντος κόσμου; Νὰ στεναχωρηθεῖ δια τὴν πρόνοια καὶ προστασία τοῦ ὑπέρτατου καὶ ἐπουρανίου Θεοῦ Πατέρα ο ὁποῖος μᾶς σκέπη, χαρίζοντας μᾶς σὲ ὅλα τὰ πλάτη καὶ μήκη τῆς γῆς ἁγίους πρὸς στήριξη καὶ ψυχικὴ ὠφέλεια ὅλων μας, στηλιτεύοντας ἔτσι ὅλες τίς γενεὲς τῆς ἀνθρωπότητας, ἀπέναντι στὸν ἀνθρωποκτόνο διάβολο; Μπορεῖ, κάποιος, ποὺ εἶχε τὴν μεγάλη εὐλογία καὶ εὐκαιρία στὴν ζωή του, νὰ συναντήσει τὴν Οσιακὴ μορφὴ τοῦ πατέρα Νικόδημου τοῦ Γρηγοριάτου Τοῦ καρδιακοῦ; Νὰ ἀναζητήσει μεγαλύτερο, ἴσως ἀνθρωπίνως, στήριγμα, καὶ ἐμπειρότερο ἰχνηλάτη ἀπὸ αὐτὸν τὸν κρυφὸ ἅγιο μοναχό ποὺ διέβλεπε τίς παγίδες τοῦ διαβόλου, τίς καλὰ κρυμμένες καὶ ἁπλωμένες πάνω στὴν γῆ; Μπορεῖ, κάποιος, νὰ ζητήσει νὰ ξανὰ καρπωθεῖ τὴν ἁγία παρουσία αὐτοῦ τοῦ στυλοβάτη μοναχοῦ; Νὰ συμπορευτεῖ μαζί του γιὰ δεύτερη φορά, στὰ δύσκολα καὶ μπερδεμένα χρόνια ποὺ διανύουμε;

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2021

Μνημόσυνο δωδεκαετές μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη [23 Ιανουαρίου 2009 - 05 Φεβρουαρίου 2021]

Το κείμενο ΕΔΩ σε εκτυπώσιμη μορφή

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2020

Μνημόσυνο Ενδεκαετές Μοναχού Νικόδημου Γρηγοριάτη [5 Φεβρουαρίου 2009- 2020]


«…Ετι δεώμεθα υπέρ μακαρίας μνήμης και αίωνίου άναπαύσεως των ψυχών...»
Αναμφίβολα υπάρχουν πολλοί φωτισμένοι και ενάρετοι ασκητές που με την άσκηση και την προσευχή τους ανθίζουν ως άνθη και σκορπίζουν τα αρώματα της ψυχής τους στο περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου, στο Άγιον Όρος... Ένας από αυτούς τούς διάττοντες αστέρες του μοναχισμού του Αγίου Όρους υπήρξε κι ο μοναχός Νικόδημος Γρηγοριάτης, που έφυγε αφήνοντας τον μάταιο τούτο κόσμο για την μόνιμη πατρίδα όλων μας , τον ουρανό. Πέρασαν ήδη έντεκα χρόνια (11) από την οσιακή κοίμηση του, όπου το (Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2020) όπως κάθε χρόνο θα τελεστεί μνημόσυνο εις την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου εν Αγίω Όρει εις τον κοιμητιριακό ναό των Αγίων Πάντων παρουσία των έν Χρίστω άδελφών του.

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2019

10 χρόνια από την κοίμηση του Μακαριστού π. Νικόδημου Γρηγοριάτου Αγιορείτου [5 Φεβρουαρίου 2009]

p nikodhmos grhgoriaths 05
  
Πέρασαν ήδη δέκα χρόνια από την κοίμηση του πατρός Νικοδήμου, του μακαριστού φίλου και αδελφού μας Αγιορείτου μοναχού. Ένας από τους πολλούς  μοναχούς της εκκλησίας μας που βίωσε την αρετή της υπακοής, μέσα κι έξω από την μονή της μετανοίας του στον κόσμο, το ίδιο. Πράγματι η υπακοή του ως αίμα πνευματικόν ζωοποιούσε  όλη του την ύπαρξη  και ως αλλήλων μέλη η ύπαρξη του όλη την κοινωνία.
Όλοι  θυμόμαστε πως ξεκίνησε την ευλογημένη «εξορία» από το μοναστήρι του ο πατέρας Νικόδημος. Η ανυπόκριτη υπακοή που είχε μέχρι το τέλος της ζωής του στον χαρισματούχο γέροντα του,πατέρα Γεώργιο Καψάνη τον Γρηγοριάτη,καταφλέγει και τα εναπομείναντα ψεγάδια της ανυπακοής των πρωτοπλάστων που κουβαλά η ανθρώπινη φύση.
 Μέσα από το σχέδιο του Θεού έρχεται να διακονήσει έως την τελευταία ρανίδα της υγείας και της υπομονής του την βασανισμένη και φιλάσθενη κυρία Χρυσούλα την μητέρα του.

Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018

Μνημόσυνο Εννιαετές Αγιορείτου Μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη [23 Ιανουαρίου 2009 / 5 Φεβρουαρίου 2018]

Αληθώς 9ετές μνημόσυνο προσάγεται σήμερον, εις το υπερουράνιο της υπερθέου Τριάδος θυσιαστήριο, στους εν Πειραιεί Ιερούς Ναούς (Υπαπαντή Του Κυρίου και Ρόδον Το Αμάραντον), υπέρ αιωνίας μνήμης και αναπαύσεως της ευσεβούς ψυχής του ταπεινού εν Χριστώ αδελφού και πατέρα ημών, Μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη.
Το κείμενο ΕΔΩ σε εκτυπώσιμη μορφή

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017

«Ει τις εν Χριστώ, καινή κτίσις». Μοναχός Νικόδημος Γρηγοριάτης († 5 Φερβρουαρίου 2009)


Το ημερολόγιο έδειχνε 5 Φεβρουρίου 2009. Ήταν η ημέρα που ο πατήρ Νικόδημος Γρηγοριάτης πέρασε από τα παρόντα στα μέλλοντα, από τα πρόσκαιρα στα αιώνια. Κι ήταν η ημέρα που έγιναν όλα καινούρια για εκείνον. Ήταν καιρός ευπρόσδεκτος, ήταν ημέρα σωτηρίας για το μοναχό με τη ζέουσα καρδιά. Ήταν η ημέρα που η καταβεβλημένη από βαρύτατη ασθένεια καρδιά του έπαψε πια να χτυπά.

Βέβαια, ήταν του πατρός Νικοδήμου η καρδιά μια καρδιά κουρασμένη από τον πόνο, τις θλίψεις, τις δοκιμασίες και τις ανηφοριές της σταυρικής του ζωής.

Και όμως η κουρασμένη αυτή καρδιά ήταν συνάμα ακούραστη στο να αγαπά, να συμπονά, να κλαίει μετά κλαιόντων, να χαίρει μετά χαιρόντων και να προσεύχεται ακαταπαύστως, διαπύρως, εμπόνως, ενθέρμως, αδιαλείπτως, ασιγήτως, ακορέστως φλεγόμενη σε έναν έρωτα θείο και σε μια διαρκή προσφορά αγάπης προς τον συνάνθρωπο, τον κάθε έναν ως αδελφό του Χριστού.

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017

Μνημόσυνο Οκταετές Αγιορείτου Μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη [5 Φεβρουαρίου 2017]

p nikidimos grigoriaths 01


«… Mνήμη ποιείσθαι των πίστεως κοιμηθέντων εθέσπισαν…» (Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού) 

Αληθώς οκταετές μνημόσυνο προσάγεται σημερον εις το υπερουράνιο της υπερθέου τριάδος θυσιαστήριο, στους εν πειραιεί ιερούς ναούς (Υπαπαντή του Κύριου και Ρόδο τοΑμάραντο ), δια ευχών πάντων των ευλαβών πειραιωτών χριστιανών υπέρ αιωνίας μνήμης και αναπαύσεως της ευσεβούς ψυχής του ταπεινού εν χριστώ αδελφού και πάτερα πάντων ημών Μοναχού Νικοδήμου Γρηγοριάτη.

…

Αδυνατούν τα πτωχά λόγια να περιγράψουν ταπεινές, αγίες, ευαίσθητες ψυχές, σύγχρονες ή παλιές μη εναρμονισμένες στο κοσμικό πνεύμα του δήθεν μοντέρνου. Πώς περιγράφεις μία πολυτάλαντη ιεροπρεπή μορφή – προσωπικότητα ρώτησα έναν αδελφό που είχε την ευλογία να τον γνωρίσει κι αυτός από κοντά.....

Πατέρας Νικόδημος ο Γρηγοριάτης ο καρδιακός, o οσιομάρτυρας, ο μη δεχόμενος μόσχευμα καρδιάς από τον βαριά πάσχοντα αδελφό. Αυτό τα λέει όλα, μου απαντά ορθά και κοφτά! Επιμένω να αντιλέγω, πώς σκιαγραφείς αυτόν που φρονεί τα γήινα και τα υλικά αγαθά ως όντως κατώτερα, αλλά συγχρόνως σέβεται με άγιο πόθο τον κτίσαντα και την κτίση όλη. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να αναφερθούμε στους ασκητικούς αγώνες ενός ξένου από τον κόσμο τούτο, αλλά και τόσο δικό μου άνθρωπο, τόσο δικό σου, τόσο δικό μας. Είναι εφικτό τελικά για εμάς τους κοσμικούς να αναμετρηθούμε με έναν μοναχό που με την άσκηση και την υπακοή που κάνει από νεαρής ηλικίας,στον γέροντα του τον μακαριστό προηγούμενο Πατήρ Γεώργιο Καψανη να βρίσκεται εντός τόπου και εκτός τόπου, εντός χρόνου και εκτός αυτού,ακούραστος μπροστάρης στον στίβο της πνευματικής ζωής.

Δευτέρα 11 Απριλίου 2016

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

Επταετές μνημόσυνο Αγιορείτου μοναχού π. Νικοδήμου Γρηγοριάτου

p nikodhmos grhgoriaths 01

<<ΜΑΚΑΡΙΑ ΗΝ ΕΞΕΛΕΓΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΛΑΒΩ ΚΑΙ
ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΓΕΝΕΑΝ ΚΑΙ ΓΕΝΕΑΝ>> ψαλ.
<<ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ>>
πράξ. Ε’ παρ. 35

Επτά χρόνια από τότε που έφυγε, ο ορατός νυχθημερόν φύλακας άγγελός μας

 
Έφυγε από κοντά μας ο φίλος, ο πατέρας, ο αδελφός.

Έφυγε ο εν χριστώ συνεργάτης, ο δυνατός συμπολεμιστής, στην αδυσώπητη μάχη κατά του εχθρού διαβόλου : ο νυχθημερόν ορατός φύλαξ άγγελος μας ! Το στήριγμα και η πνευματική καύχησή μας. Μία ακόμη απτή επί της γης παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του αφέντη Χριστού. Ο άνθρωπος του Θεού, ο άνθρωπος μας.
Ο αλιεύς του Θεού !! Αυτός ήταν και θα είναι ο πατήρ Νικόδημος ο Γρηγοριάτης για εμάς. Μεγάλη είναι η ευλογία που έχουμε και η ευθύνη από τον Θεό, γιατί μας αξίωσε να συναναστραφούμε έστω και λίγους χρόνους μαζί του. Ένας ακόμα από τους πολλούς πρωταθλητές του Κυρίου που αγωνίζονται αθόρυβα πλάι μας σε αυτόν τον θορυβώδη κόσμο χωρίς να τραβούν το ενδιαφέρον άμεσα. Ο πατέρας Νικόδημος είναι ένας από τους καταλύτες της εποχής του είναι ένας από αυτούς που χωρίς κανένα δισταγμό για το προσωπικό του ρεκόρ, σταματά, λόγω υπερβολικής αγάπης προς τον συναθλητή του, για στήριγμα βοηθείας καταμεσής του στίβου της ζωής. Όχι, για να ξαποστάσει ο ίδιος, αλλά για να τονώσει, να παρηγορήσει, να προτρέψει για την συνέχεια και να δώσει έμφαση στην σπουδαιότητα του αγώνος. Αναλώνει καθημερινά, πνευματικά και σωματικά απλόχερα τον εαυτό του, για την πνευματική ολοκλήρωση και τον τερματισμό όλων μας στον καλό αγώνα, ώστε να μην μείνει ούτε ένας εκτός τερματισμού, είη δυνατόν. Χωρίς να αναζητεί επαίνους, κύπελλα και πρωτεία στα βάθρα, αφήνει τον Κύριο, τον αδέκαστο και φιλάνθρωπο Κριτή, να κατατάξει τον ίδιο και τον καθένα όπως και όπου του αξίζει. Ποιος δεν αναζητεί μια τέτοια προσωπικότητα στην ζωή του; Ποιός αρνείται την παρουσία του Κυρίου μας μέσα από ένα τέτοιον συμπονετικό και μειλίχιο αδελφό ;

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Εἰς μνήμη πατρὸς Νικοδήμου Γρηγοριάτου γιὰ τὰ πέντε ἔτη ἀπὸ τὴν ὀσιακὴ κοίμησή του



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΑΦΕΙ ΟΛΙΓΟΝ ΚΑΙΡΟ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΝΙΚΟΔΗΜΟ.

ΔΥΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΣΥΖΗΤΟΥΝ
-Τὰ ‘μαθες τὰ νέα ; Εὐλογία Θεοῦ στὴν πόλη μας.

-Τί ἔγινε γιὰ πὲς ;

-Ἦρθε ὁ Πατὴρ Νικόδημος ὁ Γρηγοριάτης ἀπὸ τὸ Ἅγιο ὅρος.

-Μὴν πιστεύεις ὅ,τι ἀκοῦς φίλε, πᾶμε ἀπὸ κόντα νὰ δοῦμε.

-Αὐτό σοῦ λέω τόση ὥρα ἔρχου καὶ εἶδε.

-Καὶ πάλι, τί θὰ μᾶς πεῖ ;Τί θὰ μᾶς κάνει; Ἕνας ἐξόριστος μοναχός, ἕνας φυλακισμένος σὰν κι ἐμᾶς στὴ φυλακὴ τῶν χοντρῶν ντουβαριῶν τῆς γκρίζας πόλης μας.

Λίγο ἀργότερα...

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

Ἕνας Ἅγιος πού ἀρνήθηκε νὰ δεχθεῖ μόσχευμα ἀπὸ "ἐγκεφαλικὰ νεκρὸ" δότη


π. Νικόδημος Γρηγοριάτης (1955-2009)

Ο π. Νικόδημος -κατά κόσμον Ἰωάννης Κάντζας-γεννήθηκε στόν Πειραιά ἀπό ἁπλούς, εὐλαβεῖς καί ἐνάρετους γονεῖς, τόν Χρῆστο καί τήν Χρυσούλα, τό 1955. Εἶχε ἀκόμη ἕνα ἀδελφό, νεώτερο, τόν Παρασκευά, ὁ ὁποῖος κρίμασιν οἶς οἶδε Κύριος ἐφονεύθη σέ τροχαῖο δυστύχημα παραμονές τοῦ γάμου του σέ ἡλικία μόλις 25 ἐτῶν.
Ὁ π. Νικόδημος ἀπό πολύ μικρή ἡλικία πόθησε τήν ἀγγελική ζωή τῶν μοναχῶν. Ἦταν ἐκ κοιλίας μητρός ἀφορισμένος γιά νά ἀφιερωθεῖ στήν λατρεία τοῦ Θεοῦ. Γνώρισε τόν σεβαστό Γέροντά μας στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Γεωργίου Ἅρμα Χαλκίδος τό 1972, ὄταν ο Γέροντας ἦταν ἡγούμενος σ’ αὐτήν. Ἀπό νεαρῆς ἡλικίας διεκρίνετο γιά τήν εὐλάβειά του, τόν Θεῖο του ἔρωτα, τήν ἁγνότητά του, τήν σοβαρότητά του, τήν πίστη του στόν Θεό, τήν δοξολογική του στάση ἀπέναντί Του, τήν ταπείνωσή του, τήν ὑπομονή του στίς θλίψεις, τήν ἀνυπόκριτη ἀγάπη του πρός ὅλους.