Δίδασκε να μην
κατακρίνει κανείς τον πλησίον του. ʽʽΓιατί να κατακρίνουμε τους άλλους;ʼʼ-
έλεγε. ʽʽΝα σκέφτεσαι πιο πολύ τον εαυτό σου. Κάθε προβατάκι θα κρεμασθεί απʼ
τη δικιά του ουρίτσα. Με τις ξένες ουρίτσες τι δουλειά έχεις;ʼʼ.
Έλεγε να εμπιστεύεται κανείς
στο θέλημα του Θεού. Να ζεί με προσευχή. Νουθετούσε να υπομένει κανείς τις
θλίψεις. Να κάνει συχνά τον σταυρό του, να σφραγίζει επίσης με τον Τίμιο Σταυρό
και τα πράγματα γύρω του.
Συνιστούσε συχνή
Μετάληψη των Αχράντων Μυστηρίων . Έλεγε: ʽʽΝα θωρακίζεται κανείς με τον Τίμιο
Σταυρό, με προσευχή, με Αγιασμό, με συχνή Θεία Μετάληψη…Να έχετε μπροστά στις
εικόνες αναμμένα κανδήλιαʼʼ.
Επίσης δίδασκε να
αγαπάει κανείς τους γέρους και ασθενείς. ʽʽΆμα άνθρωποι γεροί, άρρωστοι ή
εκείνοι που χάσανε τα μυαλά τους σας λένε κάτι δυσάρεστο ή προσβλητικό, μην
τους ακούτε, αλλά απλώς να τους βοηθάτε. Με όλη την επιμέλεια πρέπει να βοηθά
κανείς τους αρρώστους και να τους συγχωράει ό,τι και να του πούν, ό, τι και να
κάνουνʼʼ.
Η Ματρώνα έλεγε να μη
δίνει κανείς σημασία στα όνειρα: ʽʽΜην τα προσέχεις, γίνονται και απʼ τον
πειρασμό, για να στενοχωρήσουν τον άνθρωπο, να τον μπερδέψουν με λογισμούςʼʼ.
