Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Παρακλητικός Κανών στον Άγιο Σάββα τον Ηγιασμένο


Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν καί
καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός
ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Η προσφορά του Γέροντος Γεωργίου Καψάνη στην Εκκλησία και την Ορθοδοξία

p georgios kapsanhs 04

Στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», o Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Τσιμούρης συζήτησε το θέμα «Η προσφορά του Γέροντος Γεωργίου Καψάνη στην Εκκλησία και την Ορθοδοξία», με τον Ιερομόναχο Λουκά Γρηγοριάτη, τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου.


Προλογίζοντας ο π. Σπυρίδων χαρακτήρισε τον μακαριστό Γέροντα πρόσωπο αγαπητό και πρόσωπο – σταθμός. Έναν άνθρωπο λεβέντη γεμάτο από αγάπη, θεολογική γνώση, κρυστάλλινη εμμονή στην αλήθεια.

Ακολούθως έλαβε τον λόγο ο π. Λουκάς Γρηγοριάτης. Όπως είπε, ο μακαριστός Γέροντας για πάρα πολλούς ανθρώπους, αποτέλεσε το πρόσωπο εκείνο που τους στήριξε, τους αγάπησε, τους βοήθησε να προχωρήσουν με ασφάλεια στην πνευματική ζωή.

Προσέφερε πρώτα τον εαυτό του στην Εκκλησία κι έτσι μπόρεσε κατόπιν να προσφέρει και το έργο του στην Εκκλησία. Όλη του η ζωή, από την παιδική του ηλικία, ήταν για την Εκκλησία.


Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος


Ψυχὴν ὄπισθεν τοῦ Θεοῦ κολλῶν πάλαι,
Ἔμπροσθεν αὐτοῦ νῦν παρίσταται Σάββας.
Θεσπεσίοιο πόλου πέμπτῃ Σάββας ἐντὸς ἐσήχθη.

Ο Άγιος Σάββας καταγόταν από το χωριό Μουταλάσκη της Καππαδοκίας και ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Ιωάννη και της Σοφίας .

Από πολύ νωρίς γνώρισε τις θείες βουλές και αποφάσισε να αφιερωθεί στο μοναστικό βίο. Είχε τόση πίστη που κάποτε μπήκε σε ένα κλίβανο πυρός από τον οποίο βγήκε αβλαβής με τη βοήθεια του Θεού.

Όταν ήταν δεκαοχτώ ετών έφυγε από το μοναστήρι των Φλαβιανών και πήγε στα Ιεροσόλυμα. Από εκεί κατευθύνθηκε προς την έρημο της Ανατολής για να συναντήσει τον Μέγα Ευθύμιο. Ο Ευθύμιος τον έστειλε σε ένα κοινόβιο, το οποίο διηύθυνε ο όσιος Θεόκτιστος.

Ο Άγιος Σάββας κατά την παραμονή του στο κοινόβιο έλαμψε λόγω του χαρακτήρα του και των αρετών του. Μάλιστα ήταν τόσο σοβαρός και ηθικός - παρά το νεαρόν της ηλικίας - που προσαγορεύτηκε παιδαριογέροντας από τον Μέγα Ευθύμιο.

Εμπιστοσύνη στον Θεό


Έχω την ταπεινή γνώμη ότι πρέπει να αρχίσουμε βασικά από το τι είναι η πίστη μας. Νομίζω ότι δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε –δεν ξέρω αν εξαιρείται κανείς· χωλαίνουμε πάρα πολύ στο θέμα της πίστεως, πιστεύουμε απλώς θεωρητικά. Δεν μπορεί να αποδοκιμάσει ή να απορρίψει κανείς την ύπαρξη του Θεού. Ο Θεός υπάρχει ούτως ή άλλως· αυτό το δέχονται οι περισσότεροι. Νομίζω όμως ότι λίγο τα θαλασσώνουμε, όσον αφορά την πίστη με την έννοια της αναφοράς, της εμπιστοσύνης μας στον Θεό και της ανάθεσης της ζωής μας στα χέρια και στη χάρη του Θεού.

Πρώτα, νομίζω, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός μας, ο πλάστης μας, και εμείς είμαστε τα πλάσματά του. Και ένας Πατέρας-δημιουργός σε καμιά περίπτωση δεν θα εγκαταλείψει τα πλάσματά του. Αυτό, νομίζω, δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει, γι’ αυτό και έχουμε μέσα μας πάρα πολύ μεγάλο άγχος, πολύ μεγάλο προβληματισμό, πολύ μεγάλη ανησυχία, δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε, και αναρωτιόμαστε: «Τι θα γίνει, πώς θα γίνει, πώς θα τα βγάλουμε πέρα;», σε όλα τα θέματα και σε όλα τα επίπεδα. Εδώ ακριβώς κάνουμε το μεγάλο λάθος, που είναι η έλλειψη της πίστεως εκ μέρους μας. Δεν πιστεύουμε δηλαδή ότι ο Θεός μας είναι Θεός αγάπης, είναι Θεός που ασχολείται με το πλάσμα του τον άνθρωπο και θέλει πάρα πολύ να τον βοηθήσει, θέλει πάρα πολύ να τον θεραπεύσει.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Παρακλητικός Κανών στην Αγία Μεγαλομάρτυρα Βαρβάρα


Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν καί
καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα, συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός
ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

  

Περὶ τῆς ἀγάπης μεταξὺ συζύγων. Τὸ νόημα τοῦ γάμου.

 

Τὸ παραπάνω βίντεο ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα ἀπὸ μία συζήτηση/ὁμιλία τοῦ γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Βατοπεδινοῦ μὲ τὸν π. Θεόφιλο Ζησόπουλο, μὲ θέμα, "Ἡ ἀγάπη μεταξὺ συζύγων", ποὺ εἶχε γίνει γιὰ τὸ 4Ε. Τὸ ἀπόσπασμα αὐτό, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ γέροντος Ἰωσὴφ πρὸς τὸ τέλος, εἶναι ἕνα περιστατικὸ ποὺ ἔζησε κάποιος νέος μὲ τὴ γυναίκα του καὶ τὸ ἐξομολογήθηκε ἔπειτα στὸ γέροντα. Ἀποτελεῖ ἕνα παράδειγμα γιὰ τὰ σημερινὰ ζευγάρια, διότι διαδραματίστηκε στὴν ἐποχή μας καὶ δείχνει τὸ θαῦμα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει ἡ ἀγάπη καὶ ἡ αὐτοθυσία ἀνάμεσα στοὺς συζύγους. Ἐπισημαίνει ὅτι τὸ "δίκιο", ποὺ δὲ θέλει κανείς μας νὰ χάσει, εἶναι δίκαιο μὲ τὰ ἀνθρώπινα μάτια, ἐνῶ μὲ τὰ πνευματικὰ μάτια τὸ "ἄδικο" εἶναι τελικὰ αὐτὸ ποὺ μᾶς δικαιώνει καὶ σ' αὐτήν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Τέλος, ἀποδεικνύει ξεκάθαρα ὅτι ἡ ταπείνωση καὶ ἡ καταπάτηση τοῦ ἐγωισμοῦ μέσα στὸ γάμο, ὁδηγοῦν στὴν ἁγιότητα (τὴν ὁποία μάλιστα ταπεινὰ δείχνει νὰ θαυμάζει καὶ ὁ γέροντας Ἰωσήφ).
Παρακάτω δίνεται ἡ ἀπομαγνητοφώνηση τοῦ ἀποσπάσματος, διότι σὲ κάποια σημεῖα δὲν ἀκούγονται καθαρά τα λόγια τοῦ γέροντα.

Αγία Βαρβάρα η Μεγαλομάρτυς [4 Δεκεμβρίου]


Ξίφει πατὴρ θύσας σε, Μάρτυς Βαρβάρα,
Ὑπῆρξεν ἄλλος Ἀβραὰμ διαβόλου.
Βαρβάρα ἀμφὶ τετάρτῃ χερσὶ τοκῆος ἐτμήθη.

Η Αγία Βαρβάρα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και ήταν κόρη του ειδωλολάτρη Διοσκόρου ο οποίος ήταν από τους πιο πλούσιους ειδωλολάτρες της Ηλιουπόλεως.

Ο πατέρας της λόγω της σωματικής ωραιότητας της Αγίας, την φύλαγε κλεισμένη εντός πύργου. Δεν γνωρίζουμε που διδάχθηκε τις χριστιανικές αλήθειες, καθώς ο πατέρας της ήταν φανατικός ειδωλολάτρης, λόγος για τον οποίο άλλωστε προσπάθησε να κρατήσει κρυφή την πίστη της στον Τριαδικό Θεό. Ένα τυχαίο περιστατικό, όμως, την πρόδωσε. Ο πατέρας της πληροφορήθηκε από τεχνίτες ότι η Αγία ζήτησε να τις ανοίξουν τρία παράθυρα στον πύργο όπου ήταν έγκλειστη, στο όνομα της Αγίας Τριάδος και, έτσι, βεβαιώθηκε ότι η κόρη του είχε γίνει Χριστιανή.

Εξοργίσθηκε τόσο που την κυνήγησε εντός του πύργου με το ξίφος του για να την φονεύσει. Η Αγία κατέφυγε στα όρη, αλλά ο πατέρας της την συνέλαβε και την παρέδωσε στον τοπικό άρχοντα, Μαρκιανό, κατηγορώντας την για την πίστη της. Όταν ανακρίθηκε, ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Χριστό και καθύβρισε τα είδωλα. Μετά από φρικτά βασανιστήρια, διεπομπέφθη γυμνή στην πόλη και τέλος σφαγιάσθηκε από τον ίδιο τον πατέρα της. Την στιγμή όμως που είχε αποτελειώσει το έγκλημά του, έπεσε νεκρός χτυπημένος από κεραυνό κατά θεία δίκη.

Οι θλίψεις των δικαίων




Το Ψαλτήρι είναι ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το μοναδικό που χρησιμοποιείται τόσο πολύ στις ακολουθίες της Εκκλησίας. Ο λόγος είναι ότι το βιβλίο αυτό περιέχει 150 προσευχές, χωρισμένες σε 20 καθίσματα, κι είναι έργο του προφήτη και βασιλιά Δαυίδ.
Όσοι μπορούν να το διαβάζουν και να κατανοούν τα γραφόμενα, αρκετές φορές θα αισθανθούν ότι απευθύνεται στον εσωτερικό τους κόσμο. Γιατί όλοι μας στο βάθος έχουμε τον ίδιο πόνο, τις ίδιες απογοητεύσεις, παρόμοιες θλίψεις και αναπαύσεις. Γι’ αυτό το προσωπικό βίωμα γίνεται εκκλησιαστικό - κοινό, ώστε να κατανοείται από τους άλλους.
 
Στον 33ον  Ψαλμό, στίχος 20, αναφέρει τα εξής: «πολλαί αι θλίψεις των δικαίων και εκ πασών αυτών ρύσεται αυτούς ο Κύριος». Είναι, δηλαδή, πολλές οι θλίψεις των δίκαιων ανθρώπων και από όλες αυτές ο Κύριος θα τους απαλλάξει. Βασικά, θέλει να τονίσει πως οι άνθρωποι του Θεού δεν είναι μόνοι στις δοκιμασίες τους, αλλά μαζί τους είναι ο Θεός των δυνάμεων που μπορεί να επέμβει και να λυτρώσει τους δικούς του από τις δοκιμασίες τους.

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Προσευχή εἰς τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν



Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐσύ πού ἔκλαψες ὅταν πέθανε ὁ φίλος σου Λάζαρος, καί ἄφησες νά στάξουν δάκρυα λύπης καί συμπάθειας γιά κεῖνον, δέξου καί τά δικά μου πικρά δάκρυα.

Μέ τά πάθη σου ἐπάνω στό Σταυρό, θεράπευσε τά πάθη μου• μέ τίς πληγές σου, γιάτρεψε τά τραύματά μου• μέ τό αἷμα σου, καθάρισε τό αἷμα μου, καί τήν εὐωδία τοῦ ζωοποιοῦ σου σώματος συγκέρασέ την μέ τό σῶμα μου• ἡ χολή, πού οἱ σταυρωταί σου σέ πότισαν, ἄς γλυκάνει τή ψυχή μου ἀπό τήν πίκρα, μέ τήν ὁποία μέ πότισε ὁ διάβολος.

Τό ἅγιο σῶμα σου, πού τό τάνυσαν ἐπάνω στό ξύλο τοῦ Σταυροῦ, ἄς ἀνεβάσει πρός ἐσένα τό νοῦ μου, τόν ὁποῖο τράβηξαν πρός τά κάτω οἱ δαίμονες.

Ὁ Γέροντας Πορφύριος εἶναι ἔγχρωμη δορυφορικὴ τηλεόραση ἐνῶ ἐγὼ εἶμαι ἀσπρόμαυρη



Ἀπόλαυση ἦταν νὰ βλέπει κανείς το πῶς ὁ Γέροντας Παΐσιος καὶ ὁ Γέροντας Πορφύριος σκεφτόντουσαν ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλο.
 
- Γέροντα, εἶπε κάποιος ἀδελφὸς στὸν Γέροντα Παΐσιο, θέλω νὰ σᾶς δῶ γιὰ κάποιο μου πρόβλημα ποῦ τὸ συζήτησα καὶ μὲ τὸν Γέροντα Πορφύριο.
- Ἂν τὸ συζήτησες μὲ τὸν Γέροντα Πορφύριο δὲν χρειάζεται καὶ μ' ἐμένα, γιατί ἐκεῖνος εἶναι ἔγχρωμη δορυφορικὴ τηλεόραση, ἐνῶ ἐγὼ εἶμαι ἀσπρόμαυρη.
Ἔτσι ταπεινὰ φρονοῦσε ὁ Γέροντας. Ὁ δὲ Γέροντας Πορφύριος μᾶς ἔλεγε:
- Ἡ Χάρη ποῦ ἔχει ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔχει μεγαλύτερη ἀξία ἀπὸ τὴ δική μου, γιατί αὐτὴ τὴν ἀπέκτησε μετὰ ἀπὸ κόπο καὶ ἀσκητικοὺς ἱδρῶτες, ἐνῶ ἐμένα ὁ Θεός μου τὴν ἔδωσε ἐντελῶς δωρεὰν ὅταν ἤμουν πολὺ μικρός, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ βοηθηθοῦν οἱ ἀδελφοί.


Πηγή: (Ἱερομονάχου Χριστοδούλου, Σκεῦος ἐκλογῆς, 1996, σέλ. 379), Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό, Εξομολογεῖσθε τῶ Κυρίῳ

Κυριακὴ Ι΄ Λουκᾶ: Ἡ Ἑλλάδα, εἶναι σήμερα, η συγκύπτουσα γυναίκα

Ἡ θεραπεία τῆς συγκύπτουσας, τῆς γυναίκας δηλαδὴ ποὺ περπατοῦσε σκυφτή, γιατὶ δὲν μποροῦσε νὰ ἰσιώσῃ τὸ σῶμα της, εἶναι μία εὐκαιρία, γιὰ νὰ προβληματιστοῦμε γιὰ τὰ τεκταινόμενα στὴν πατρίδα μας. Ἡ Ἑλλάδα, ἀδελφοί μου, εἶναι σήμερα συγκύπτουσα. Μὲ τὸ κεφάλι νὰ κοιτᾷ καταγῆς, πορεύεται τὸν δρόμο τῆς ἱστορίας, ἀδύναμη νὰ ἀνορθώσῃ τὸ σῶμα καὶ τὸ ἀνάστημά της. Ποιός μπορεῖ νὰ τὴν θεραπεύσῃ; Μόνον ὁ Χριστός, ἀδελφοί μου, εἶναι ἡ ἀπάντηση. Ναί! Μόνον ὁ Χριστός, ὁ «κατάγων εἰς ᾄδου καὶ ἀνάγων» ἔθνη καὶ λαούς. Ἂς Τὸν παρακαλέσουμε μὲ πόνο ψυχῆς νὰ ἀνορθώσῃ τὴν πατρίδα μας καὶ νὰ μὴν τὴν ἀφήσῃ ἀβοήθητη.
Ναί! Ἔχουμε ἀνάγκη, Κύριε, τὴ βοήθειά Σου· ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὸ πανάχραντο χέρι Σου, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ σηκώσουμε τὸ σκυμμένο κεφάλι μας καὶ νὰ δοῦμε τὴν παναγία καὶ ὡραιοτάτη καὶ γλυκυτάτη μορφή Σου! Ἐσὺ προσέλαβες τὴν πτωχή μας φύση, γιὰ νὰ τὴν πλουτίσῃς μὲ τὴν χάρη Σου· Ἐσὺ βεβαίωνες πρὸ τοῦ πάθους Σου τοὺς ἕλληνες ἐκείνους ὅτι «νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου», ἀλλὰ καὶ ὅτι «ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω»· Ἐσὺ ἔλεγξες τὴν ἀπιστία τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλ, ῥωτώντας «ἕως πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι;».

«Ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» Ἀποκ κβ΄ 11

 

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Προσευχή θερμή γέροντος Πορφυρίου

 
ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΜΟΥ ΚΥΡΙΕ ΕΝ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ ΠΑΝΤΟΙΑΙΣ

ΚΑΙ ΑΤΟΠΟΙΣ ΠΡΑΞΕΣΙ ΔΕΙΝΩΣ ΠΑΡΑΛΕΛΥΜΕΝΗΝ

ΕΓΕΙΡΟΝ ΤΗ ΘΕΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΣΤΑΣΙΑ

ΩΣΠΕΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΛΥΤΟΝ ΗΓΕΙΡΑΣ ΠΑΛΑΙ

ΙΝΑ ΚΡΑΖΩ ΣΕΣΩΣΜΕΝΟΣ ΟΙΚΤΙΡΜΩΝ

ΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΟΥ



Θα έλθη καιρός, θα σημάνη ημέρα, θα έλθη στιγμή, όπου θα κλείσουν αυτά τα μάτια και θα ανοιχθούν τα της ψυχής


Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

θα σημάνη ημέρα, θα έλθη στιγμή, όπου θα κλείσουν αυτά τα μάτια και θα ανοιχθούν τα της ψυχής. Τότε.. ....θα ίδωμεν νέον κόσμον, νέας υπάρξεις, καινήν κτίσιν, νέαν ζωήν μη έχουσαν τέρμα. Ο τίτλος της: «Αθανασία άπειρος». Η μεγάλη πατρίς άνω, άφθαρτος, αιώνιος, η άνω Ιερουσαλήμ, η μήτηρ των πρωτοτόκων, ένθα θα σκηνώσουν αι λελυτρωμέναι ψυχαί, τας οποίας απέπλυνεν εκ του ρύπου το αίμα του Αρνίου του ακάκου!

Τις δύναται να εκφράση δια λόγου και γραφίδος την χαράν, την αγαλλίασιν, την ευτυχίαν των σεσωσμένων εκείνων μακαρίων ψυχών; Μακάριοι οι εν Κυρίω αποθανόντες, ότι αναμένει αυτούς ο πλούτος της του Θεού χρηστότητος. Μακάριος όστις κερδίση λαχνόν δια την άνω πανήγυριν, πλούτος αναφαίρετος, δόξα ως Αυτός ο Θεός είπε: «και είπα υιοί υψίστου, τέκνα Θεού, κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού».

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός


Ο όσιος Γέρων Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ., στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας. Οι γονείς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι. Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής και οι γονείς, φτωχοί γεωργοί, δυσκολεύονταν να τη συντηρήσουν. Γι’ αυτό ο πατέρας υποχρεώθηκε να φύγει στην Αμερική, όπου δούλεψε στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά.

Ο μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του δημοτικού, όταν αναγκάστηκε και αυτός λόγω της μεγάλης φτώχειας να πάει στη Χαλκίδα για να δουλέψει. Ήταν μόλις επτά χρονών. Εργάστηκε δύο τρία χρόνια σ ἕνα κατάστημα. Μετά πήγε στον Πειραιά, όπου δούλεψε δύο χρόνια στο παντοπωλείο ενός συγγενούς.

  

Πορεία σὲ δίσεκτους καιροὺς


Κάποτε σκοτεινιάζει ὁ οὐρανός. Κατάμαυρα σύννεφα σκεπάζουν τὸν ἥλιο. Τὴ νύχτα τὸ σκοτάδι γίνεται ψηλαφητό. Σβήνουν τ᾿ ἀστέρια, χάνεται ὁ οὐρανός. Σὲ παλαιότερους καιροὺς ποὺ δὲν ὑπῆρχαν πυξίδες καὶ ἄλλα σύγχρονα ὄργανα, τὰ πλοῖα ἔχαναν τὸν προ­­σανατολισμό τους, παραδίδονταν στὴ βία τῶν κυμάτων.

Ἔτσι εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Κάποτε βαραίνει μολύβι ὁ οὐρανός. Χάνει τὸν ὁρίζοντα ἡ ψυχή, θαλασσοδέρνεται ἀβοήθητη.

Κατὰ καιροὺς ἡ σκοτεινιὰ ἀποκτάει εὐ­ρύτερες διαστάσεις. Πνίγονται σ᾿ αὐ­τὴν λαοὶ καὶ ἔθνη. Πελαγοδρομοῦν σὲ ἀχαρτογράφητα νερά.

Τέτοια εἶναι ἡ ἐποχή μας. Ἔχασε τὸν δρόμο της, τὸν προσανατολισμό της. Ἐγ­­κατέλειψε τὸν προορισμό της. Μὲς στὴ δική της σύγχυση θαλασσοπνίγον­ται τὰ πλήθη τῶν πολλῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἡ ἀπορία ξεχειλίζει ἀναπάντητη, βασανιστική: Ποῦ πᾶμε; Τί μᾶς περιμένει ἄ­­ραγε αὔριο; Τυραννικὰ ἐρωτήματα, ἀ­γωνία «ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου καὶ προσδοκίας τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ» (Λουκ. κα΄ [21] 26).

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ


Με 300 εθελοντές και 25 φορτηγάκια,
αύριο συγκεντρώνουμε τρόφιμα σε
13 supermarket σε όλη την Αττική!

AB ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

MEGA
ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΔΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΛΑΜΙΑΣ
ΠΕΡΙΣΣΟΥ
(Αβέρωφ 38)
ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ
(Λ. Πεντέλης 132)
ΠΕΙΡΑΙΑ
(Ακτή Κονδύλη)
ATHENS METRO MALL
(Αγ. Δημήτριος)
ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
(Χατζηαντωνίου 9)
Facebook
Twitter
Website
Email
YouTube
ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ

ΚΟΡΩΠΙ
ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ
(Ελ. Βενιζέλου16)
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ
(Δημοκρατίας 200)
ΝΕΑ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ
(Αχαρνών)
ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
(Αγ. Παρασκευής 100)
ΚΑΛΛΙΠΟΛΕΩΣ
(Πειραιάς)
ΔΑΦΝΗΣ
(πλ. Καλογήρων)
κάθε κοινοποίηση μας βοηθάει να συγκεντρώσουμε
όλο και περισσότερα τρόφιμα!

Ευχαριστούμε πάρα πολύ τις αλυσίδες Σκλαβενίτης και ΑΒ Βασιλόπουλος για την άδειά και την σταθερή υποστήριξή τους!

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
κάνουμε την φιλανθρωπία πράξη

traptrof@otenet.gr

Το κύκνειο άσμα του γέροντα


Αλλ΄ ώ Πανύμνητε Δέσποινα , δέξαι παρακαλώ, εν πολλή μητρική ευνοία καί συμπάθεια και συγκαταβάσει, ως εδέξατο ο Υιός σου και Θεός ημών τα δύο λεπτά της χήρας, τα ταπεινά μου ψελλίσματα, άτινα γονυκλινώς εν πολλή ευλαβεία προσφέρω τη Θεομητορική σου μεγαλειότητι, "ως δώρα ευπρόσδεκτα και προσφοράν τελείαν", και εν τη φοβερά ώρα του θανάτου βοήθει μοι τω αναξίω και αμαρτωλώ ικέτη σου, εν δε τω αδεκάστω βήματι του φιλανθρώπου Υιού σου και Θεού ημών, παράστησον με ακατάκριτον διά της μητρικής σου παρρησίας, ως υπέσχου, φιλάγαθε Δέσποινα, και πάντας τους ψάλλοντας αυτούς εν ευλαβεία, αξίωσον της ουρανίου βασιλείας. Αμήν.

Γεράσιμος Μικραγιαννίτης

Αγάπη...

 

ΑΓΑΠΗ είναι μια αγαθή διάθεση της ψυχής, που κάνει τον άνθρωπο να μην προτιμά τίποτε άλλο περισσότερο από το να γνωρίσει το Θεό. Είναι αδύνατον όμως ν’ αποκτήσει σταθερά μέσα του αυτή την αγάπη, όποιος έχει εμπαθή προσκόλληση σε κάτι από τα γήινα.

Μην πεις ότι και μόνο η πίστη μου στο Χριστό μπορεί να με σώσει. Αυτό είναι αδύνατον, αν δεν αποκτήσεις και την έμπρακτη αγάπη. Η απλή πίστη, που δεν συνοδεύεται με έργα αγάπης, τίποτε δεν ωφελεί, αφού και τα δαιμόνια πιστεύουν και τρέμουν.

Όπως η μνήμη της φωτιάς δεν ζεσταίνει το σώμα, έτσι και η πίστη χωρίς αγάπη δεν φωτίζει την ψυχή με τη γνώση του Θεού.

Εκείνο που αγαπάει κανείς, σ’ αυτό και είναι προσηλωμένος, και, για να μην το στερηθεί, καταφρονεί όλα όσα τον αποσπούν απ' αυτό. Έτσι κι εκείνος που αγαπάει το Θεό, καλλιεργεί την καθαρή προσευχή και διώχνει από μέσα του κάθε πάθος που τον εμποδίζει απ' αυτήν.

Ο νους που ενώνεται με τον Θεό και παραμένει μαζί του με την προσευχή και την αγάπη, αυτός γίνεται σοφός, αγαθός, δυνατός, φιλάνθρωπος, σπλαχνικός, μακρόθυμος. Μ' ένα λόγο, έχει πάνω του όλα τα θεία γνωρίσματα. Όταν όμως απομακρύνεται από το Θεό και προσκολλάται στα γήινα, ή γίνεται σαν κτήνος, καθώς κυλιέται στις ηδονές, ή γίνεται σαν θηρίο, καθώς φιλονικεί με τους ανθρώπους για πράγματα υλικά.

  

Μάθε να περιμένεις


π. Ανδρέας Κονάνος

Είδες τι μου’πες; “Θέλω ν’ αλλάξει το παιδί μου. Να το δω, κι ας πεθάνω”. Δεν ξέρω αν θα το δεις αλλαγμένο πριν πεθάνεις. Μπορεί να το δεις αφού πεθάνεις. Μπορεί ο Θεός να θέλει να κάνεις τόση υπομονή, που να μην προλάβεις να το δεις αλλαγμένο όπως το θες εσύ. Αλλά θα το δει ο Κύριος και θα το δεις κι εσύ από κει που θα ‘σαι, στην αιώνια ζωή. Θέλει όμως πολλή υπομονή. Να περιμένεις την απάντηση στην προσευχή που μόλις χθες έκανες. Έκανες χθες προσευχή; Θα περιμένεις. Πότε; Μην ανησυχείς. Όταν το βέλος της προσευχής σου φτάσει την καρδιά τού Θεού και την τρυπήσει και τη ματώσει από αγάπη, τότε θα δεις το αποτέλεσμα. Πότε έριξες το βέλος τής προσευχής; Χτες; Τότε περίμενε. Ταξιδεύει. Καμιά προσευχή δεν πάει χαμένη. Καμία προσευχή δεν μένει αναπάντητη. Θέλει όμως υπομονή. Να περιμένεις.