Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Ἄναρχε Λόγε


Ἄναρχε Λόγε, ἱεραῖς δεήσεσι, τῶν Χερουβεὶμ Σεραφείμ, Ἐξουσιῶν Θρόνων, καὶ θείων Δυνάμεων, Ἀγγέλων Ἀρχαγγέλων τε, Ἀρχῶν Κυριοτήτων, τὰ σὰ ἐλέη τὰ πλούσια, δώρησαι ἡμῖν ὡς φιλάνθρωπος.

Ἐκ τῶν σκανδάλων τοῦ ἐχθροῦ, ὦ Σεραφεὶμ ῥύσασθέ με, Ἐξουσίαι Χερουβεὶμ ἱκετεύω, Κυριότητες, Ἀρχαὶ καὶ Θρόνοι καὶ Ἀρχάγγελοι, σὺν τοῖς Ἀγγέλοις πᾶσι, τὸν Λυτρωτὴν ἱκετεύσατε.

Ἡ φωνὴ τοῦ Προφήτου Ἱερεμία μᾶς καλεῖ διαχρονικὰ γιὰ μετάνοια καὶ ἐπιστροφή στὸν Θεό!


Ὁ Προφήτης Ἱερεμίας ὡς θεόσταλτος εἶδε τὴν πνευματικὴ κατάπτωση τοῦ Ἔθνους του καὶ προεῖπε τὶς ἐπερχόμενες παιδαγωγικὲς τιμωρίες πρὸς τὸν ἀποστατημένο λαό. Πονοῦσε γιὰ τὸ κατάντημα τοῦ λαοῦ, ἀρχόντων, ἱερέων καὶ πολιτῶν. Ἤλεγχε τὴν ἐπικρατοῦσα ἁμαρτωλότητα καὶ τὴν αὐξανόμενη εἰδωλολατρεία. Καλοῦσε τὸν λαὸ σὲ μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ στὸν Θεό, δηλαδὴ σὲ μία ζωὴ σύμφωνα μὲ τὸ ἅγιο θέλημα καὶ τὴν Ἱερὰ Παράδοση. Στὰ γραφόμενα τοῦ Προφήτου, ὑπάρχουν συναισθήματα πόνου ἀλλὰ καὶ ἐλπίδος. Δηλαδή, πόνος ὑπάρχει στὶς ἐπικείμενες τιμωρίες σχετικὰ μὲ τὴν αἰχμαλωσία, καὶ ἐλπίδα στὴν ἐπιστροφὴ τοῦ λαοῦ στὴν πατρικὴ γῆ κλπ.

Δὲν κατάλαβε, τὸν παραπλανοῦν;


Δὲν κατάλαβε ἢ τὸν παραπλανοῦν; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μὲ συνεχεῖς συνεντεύξεις, δηλώσεις καὶ ἀναφορὲς ἐπιχειρεῖ νὰ παρουσιάσει ὡς ἄνευ περιεχομένου τὶς ἀντιδράσεις γιὰ τὴν περίφημη θεματικὴ ἑβδομάδα «Σῶμα καὶ Ταυτότητα» στὰ Γυμνάσια τῆς χώρας.

Κι αὐτό, διότι, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργό, ὁ τρίτος ἄξονας τῆς θεματικῆς ἑβδομάδας μὲ τὸν τίτλο «Ἔμφυλες Ταυτότητες» ποὺ προκάλεσε τὶς ἀντιδράσεις, ἀναφέρεται ἁπλῶς στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων καὶ ἀποσκοπεῖ στὴν ἐνημέρωση τῶν παιδιῶν γιὰ τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχουν στὶς πολυήμερες ἐκδρομές, οἱ ὁποῖες, ὅπως εἶπε, συχνὰ συνοδεύονται ἀπὸ ἀρκετὲς ἀνεπιθύμητες ἐγκυμοσύνες.


Πράγματι ἔτσι κατέληξε ἡ ὑπόθεση. Ἀφοῦ τὸ Ὑπουργεῖο ἀντιμετώπισε τὴν ὀργίλη ἀντίδραση γονέων καὶ ἄλλων φορέων, ἀναγκάσθηκε ὑποχωρώντας τάχα νὰ «διευκρινίσει» ὅτι στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων θὰ ἑστιασθεῖ τὸ περιεχόμενο τοῦ τρίτου θεματικοῦ ἄξονα.

O Πνευματικός και η ελευθερία του εξομολογημένου


- Γέροντα, είναι δυνατόν κανείς συνειδητά νά κρύβει μιά πτώση του άπό τόν πνευματικό του;

- Ναί, άλλά, καί άν ξέρει ό πνευματικός τήν πτώση του ή κάτι καταλαβαίνει, δέν συμφέρει, ούτε θά τόν ώφελήσει, νά του τό πεί. Πολλές φορές βλέπω στόν αγώνα του άλλου κάτι, καταλαβαίνω ή ξέρω τί έχει κάνει, όμως άπό σεβασμό δέν του λέω τίποτε, άν δέν μού τό πεί ό ίδιος. Τό θεωρώ εκβιασμό, ατιμία, νά του τό πώ, τήν στιγμή πού εκείνος δέν θέλει μόνος του νά τό φανέρωσει. Είναι λεπτό τό θέμα, γιατί θά τόν ρεζιλέψης. Πώς νά βιάσεις τόν άλλον; Υπάρχει ελευθερία. Έκτος άν δώ ότι κινδυνεύει καί δέν πρόκειται νά βοηθηθή άπό άλλου ή ότι έχει άγνοια καί θά σπάσει τά μούτρα του, θά καταστραφεί.


Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Παρακλητικός Κανών Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας

Ἡ συμπεριφορά τῶν γονέων πρός τά παιδιά


 
α."Ἐσύ ἀπό τή μητέρα σου τά ἔχεις κληρονομήσει αὐτά..."
Τά φερσίματα τῶν παιδιῶν ἔχουν ἄμεση σχέση μέ τήν κατάσταση τῶν γονέων. Ὅταν τά παιδιά πληγώνονται ἀπ’ τήν κακή μεταξύ των γονέων τούς συμπεριφορά, χάνουν δυνάμεις καί διάθεση νά προχωρήσουν στήν πρόοδο. Κακοχτίζονται καί τό οἰκοδόμημα τῆς ψυχῆς τούς κινδυνεύει ἀπό στιγμή σέ στιγμή νά γκρεμισθεῖ. Νά σᾶς πῶ καί δύο παραδείγματα.
Εἶχαν ἔλθει δύο κοπελίτσες σ’ ἐμένανε κι ἡ μία εἶχε κάτι πολύ ἄσχημα βιώματα καί μέ ρωτοῦσαν πού ὀφείλονται. Καί τούς εἶπα:
- Εἶναι ἀπ’ τό σπίτι, ἀπ’ τούς γονεῖς σας.
Κι ὅπως τήν «ἔβλεπα» τήν μία, λέω:
- Ἐσύ ἀπ’ τήν μητέρα σου τά ἔχεις κληρονομήσει αὐτά.
Κι ὅμως, λέει, οἱ γονεῖς μᾶς εἶναι τόσο τέλειοι ἄνθρωποι. Εἶναι χριστιανοί, ἐξομολογοῦνται, μεταλαμβάνουν, πού μπορεῖ νά πεῖ κανείς, ζήσαμε μέσα στή θρησκεία. Ἐκτός … ἄν φταίει ἡ θρησκεία, ἀπαντάει ἐκείνη.
Τούς λέω:
- Τίποτα δέν πιστεύω ἀπ’ αὐτά πού μου λέτε. Ἐγώ ἕνα μόνο βλέπω, οἱ γονεῖς σας δέν τηνε ζοῦν τή χαρά τοῦ Χριστοῦ.
Πάνω σ’ αὐτό ἡ ἄλλη εἶπε:
- Ἄκουσε, Μαρία, καλά λέει ὁ παππούλης, ἔχει δίκιο. Οἱ γονεῖς μᾶς πᾶνε στόν πνευματικό, στήν Ἐξομολόγηση, στήν Θεία Μετάληψη, ναί … Ἀλλά εἴχαμε ποτέ εἰρήνη στό σπίτι; Ὁ πατέρας συνεχῶς γκρίνιαζε μέ τήν μητέρα μας. Διαρκῶς πότε ὁ ἕνας δέν ἔτρωγε, πότε ὁ ἄλλος δέν ἤθελε νά πᾶνε κάπου μαζί. Ἔχει δίκιο, λοιπόν, ὁ παππούλης.

Είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ η άρνηση παραλαβής δηλώσεων για την «Θεματική Εβδομάδα»

gavrogloy dikaiwsynh 01

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σχετικά με την άρνηση Σχολείων να παραλάβουν
τις Δηλώσεις αντίρρησης των Γονέων
για τον 3ο άξονα της «Θεματικής Εβδομάδας»

Ο κ. Υπουργός Παιδείας δήλωσε προφορικά ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή η Δήλωση Απαλλαγής που υποβάλλουν οι γονείς στα Γυμνάσια και ότι οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν τη Θεματική Εβδομάδα .

Με αφορμή αυτή τη δήλωση του κ. Υπουργού, κάποιοι Διευθυντές Γυμνασίων αρνήθηκαν να παραλάβουν τη δήλωση των γονέων, προσπαθώντας να αποθαρρύνουν του γονείς.
Αυτό όμως είναι παράνομο και διώκεται πειθαρχικά διότι :
1. Ο κος Υπουργός δεν εξέδωσε μέχρι στιγμής γραπτώς την άρνησή του αυτή. Αλλά και αν το κάνει, γνωρίζει ότι δεν έχει νόμιμη βάση, διότι αντίκειται:
α) στά άρθρα 10 και 16 του Συντάγματος,
β) στο άρθρο 2 του Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης και
γ) την Διεθνή Σύμβαση Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα του Παιδιού Ν. 2101/1992 άρθρα 5 , 8 , 29 .


Ἡ Πολιοῦχος τῶν Ἀθηνῶν Ἁγία Φιλοθέη [19 Φεβρουαρίου]

agia filotheh 04

Φώτης Κόντογλου


Τὴν περασμένη Τρίτη ἤτανε ἡ μνήμη τῆς ἁγίας Φιλοθέης, ποὺ εἶναι πολιοῦχος τῶν Ἀθηνῶν μαζὶ μὲ τὸν ἅγιο Διονύσιο τὸν Ἀρεοπαγίτη καὶ τὸν ἅγιο Ἰερόθεο.

Ἡ ἁγία Φιλοθέη γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα ἀπὸ γονιοὺς ἄρχοντες, μοναχοπαίδι τοῦ Ἀγγέλου Μπενιζέλου καὶ τῆς Συρίγας. Φιλοθέη ὀνομάσθηκε ὅταν ἔγινε καλογρηά, ἀλλὰ τὸ πρῶτο ὄνομά της ἦταν Ρεβούλα. Ἡ μητέρα της ἤτανε στείρα καὶ παρακαλοῦσε τὸ Θεὸ νὰ τῆς δώσει τέκνο, καὶ μία νύχτα εἶδε πὼς βγῆκε ἀπὸ τὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας ἕνα φῶς δυνατὸ καὶ πὼς μπῆκε στὴν κοιλιά της. Κι᾿ ἀληθινά, τὸ φῶς ἐκεῖνο ἤτανε ἡ ἁγιασμένη ψυχῆ τῆς κόρης ποὺ γέννησε σ᾿ ἐννιὰ μῆνες. Ἀπὸ μικρὴ φανέρωνε μὲ τὰ φερσίματα καὶ μὲ τὰ αἰσθήματά της ποιὰ θὰ γινότανε ὑστερώτερα, στολισμένη μὲ κάθε λογῆς ἀρετή. Στὴν εὐσέβεια εἶχε γιὰ ὁδηγό της τὴν ἴδια τὴ μητέρα της ποὺ ἤτανε εὐλαβέστατη.

Φτάνοντας σὲ ἡλικία δώδεκα χρονῶν τὴ ζήτησε γιὰ γυναῖκα κάποιος ἄρχοντας τοῦ τόπου, μὰ ἡ κόρη δὲν ἤθελε νὰ παντρευθεῖ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ οἱ γονιοί της τὴν παρακαλούσανε, ἡ τρυφερὴ ψυχή της δὲν βάσταξε νὰ τοὺς λυπήσει καὶ νὰ τοὺς παρακούσει καὶ στὸ τέλος παραδέχθηκε νὰ πανδρευθεῖ μὲ ἐκεῖνον τὸν πλούσιο ἄνθρωπο, ποὺ ἤτανε ὅμως πολὺ φτωχὸς στὴν ψυχή, διεστραμμένος καὶ κακός. Τρία χρόνια ἔζησε μαζί του ἡ Ρεβούλα κάνοντας ὑπομονὴ στὰ ἀπότομα φερσίματά του, ὡς ποὺ ὁ ἄνδρας της πέθανε κι᾿ ἀπόμεινε χήρα. Οἱ γονιοί της θελήσανε νὰ τὴν ξαναπανδρέψουνε, μὰ αὐτὴ τοὺς εἶπε καθαρὰ πὼς ἔταξε νὰ γίνει καλόγρηα.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Πρωϊνὴ Προσευχὴ Γέροντος Σοφρωνίου


Αἰώνιε Κύριε, Δημιουργὲ τῶν ἁπάντων,
ὁ καλέσας με εἰς τὴν ζωὴν ταύτην τῇ ἀνεξερευνήτῳ Σου ἀγαθότητι·
ὁ δούς μοι τὴν Χάριν τοῦ Βαπτίσματος καὶ τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος·
ὁ κοσμήσας με τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ ἀναζητεῖν Σε, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν,
ἐπάκουσον τῆς δεήσεώς μου.

Νεοειδωλολατρεία καὶ φραγκικὲς ἀνηθικότητες ἀπέναντι στὴν ρωμαίικη πνευματικότητα

karnavali 02

Ὅπως εἶναι γνωστὸ αὐτὲς τὶς ἡμέρες μέ τήν εἴσοδό μας στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, σὲ ὁλόκληρη σχεδὸν τὴν πατρίδα μας, ὀργανώνονται καρναβαλικὲς-νεοειδωλολατρικὲς ἐκδηλώσεις. Σίγουρα ἡ νεοειδωλολατρεία εἶναι στενὰ συνυφασμένη μὲ τὰ καρναβάλια, διότι οἱ ἀποκριάτικες ἐκδηλώσεις δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἐπιβίωση παγανιστικῶν τελετῶν καὶ ἐθίμων μὲ τὴν μάσκα τῆς παράδοσης. Πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἐκδηλώσεις (π.χ. στὴν Κοζάνη) εἶναι ἐμποτισμένες μὲ παγανιστικὰ ἔθιμα ποὺ προβάλουν τὴν ἀνηθικότητα (γονιμότητα κατὰ τοὺς παγανιστές), τὴν αἰσχρότητα (τραγούδια μὲ αἰσχρὰ ὑπονοούμενα), τὴν θηλυπρέπεια (ἄνδρες οἱ ὁποῖοι ντύνονται γυναῖκες, π.χ. ἔθιμο νύφης).

Δυστυχῶς ὅμως, παρατηροῦνται κι ἄλλου εἴδους καρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις ἐπηρεασμένες αὐτὴ τὴ φορὰ ἀπὸ τὴν Ἑσπερία καὶ τὸ παγανιστικό halloween, ὅπως τὸ μεγάλο καρναβάλι τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν. Μὲ τὴν φενάκη βέβαια τοῦ φραγκικοῦ-εὐρωπαϊκοῦ τρόπου διασκεδάσεως, ἐπέρχονται πολλὰ δεινά. Οἱ συμμετέχοντες εἶναι χιλιάδες ἀπὸ κάθε ἡλικία καὶ ἰδιαιτέρως τὴν νεανική, οἱ ὁποῖοι συρρέουν κάθε χρόνο στὸ καρναβάλι τῆς Πάτρας. Μετὰ τὴν καρναβαλικὴ παρέλαση ὅπου ἐξευτελίζονται θεσμοὶ ἀλλὰ καὶ ἡ ἴδια ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, ἀκολουθοῦν party ὅπου «κώμοις καὶ μέθαις, κοῖτας καὶ ἀσελγείαις». Τὸ πλέον λυπηρὸ γεγονὸς εἶναι οἱ χιλιάδες ἐκτρώσεις ποὺ παρατηροῦνται μετὰ τὸ πέρας τοῦ καρναβαλιοῦ, παίρνοντας τὴ μορφὴ μίας νέας γενοκτονίας γιὰ τὴν πατρίδα μας.

Κυριακή της Απόκρεω – Η ώρα της κρίσεως



Ο Παράδεισος
Η ώρα είναι μοναδική και συγκλονιστική. Ο Θεάνθρωπος Κύριος έρχεται μέσα στη θεϊκή του δόξα για να κρίνει την ανθρωπότητα. Τον συνοδεύουν οι αμέτρητες στρατιές των αγίων αγγέλων. Μπροστά στον ένδοξο θεϊκό του θρόνο έχουν συγκεντρωθεί όλοι οι άνθρωποι όλων των αιώνων. Κι ο μέγας Κριτής χωρίζει τους ανθρώπους, όπως ο βοσκός χωρίζει τα πρόβατα από τα γίδια. Στα δεξιά του βάζει τους δίκαιους και στα αριστερά του τους αμετανόητους αμαρτωλούς. Εκείνη τη φοβερή ώρα ακούγεται η θεϊκή φωνή του ουρανίου Κριτού προς τους δικαίους: Ελάτε, οι ευλογημένοι του Πατρός μου, να κληρονομήσετε τη Βασιλεία που είναι ετοιμασμένη για εσάς από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος. Διότι πείνασα και μου δώσατε τροφή, δίψασα και μου δώσατε νερό, ήμουν ξένος και με φιλοξενήσατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και με επισκεφθήκατε, φυλακισμένος και ήλθατε να με παρηγορήσετε.

Ταπείνωση, μετάνοια, αγάπη


π. Συμεών Κραγιόπουλος

Την πρώτη Κυριακή του Τριωδίου μας παρουσίασε η Εκκλησία την παραβολή του τελώνου και του Φαρισαίου, για να μας θυμίσει ότι πρέπει να ταπεινωθεί ο άνθρωπος: να συναισθανθεί ο άνθρωπος ότι απέτυχε, ότι τα έκανε θάλασσα, ότι έπεσε έξω, ότι πολύ αμάρτησε που έκανε του κεφαλιού του. Να ταπεινωθεί και εν συνεχεία να μετανοήσει. Εάν δεν ταπεινωθεί ο άνθρωπος, δεν μπορεί να μετανοήσει· ψευτομετάνοια θα είναι η μετάνοιά του. Ο τελώνης πήρε την πιο ταπεινή στάση και γι’ αυτό προσεύχεται μετανοημένος και δικαιώνεται από τον Θεό. Ο άσωτος, και αυτός ήρθε εις εαυτόν· ταπεινώθηκε, μετενόησε και επέστρεψε στον πατέρα.

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Νηστεία


Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας 

Ἡ κορυφή τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ προσευχή. Ἡ βάση τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ νηστεία.

Νηστεία εἶναι ὁ διαρκής μετριασμός τῆς τροφῆς μέσύνεση καί διάκριση.

Ὑπερήφανε ἄνθρωπε! Φαντάζεσαι τόσα πολλά καί τόσα ὑψηλά γιά τόν νοῦ σου, κι αὐτός εἶναι ἀπόλυτα καί ἀδιάσπαστα ἐξαρτημένος ἀπό τό στομάχι σου.

Ὁ νόμος τῆς νηστείας φαινομενικά ἀφορᾶ τό σῶμα, καί εἰδικότερα τό στομάχι, στήν πραγματικότητα ὅμως ἀφορά τήν ψυχή, καί εἰδικότερα τόν νοῦ.

Ὁ νοῦς, αὐτός ὁ βασιλιάς τοῦ ἐσωτερικοῦ κόσμου τοῦ ἀνθρώπου, γιά νά ἀσκήσει καί νά διατηρήσει τά κυριαρχικά δικαιώματά του, πρέπει πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα νά ὑποταχθεῖ στόν νόμο τῆς νηστείας. Μόνο ἔτσι θά μπορέσει νά ὑποτάξει τίς ἐπιθυμίες τῆς καρδιᾶς καί τοῦ σώματος. Καί μόνο μέ τή συνεχή ἐγρήγορση, τή νήψη, θά μπορέσει νά διδαχθεῖ τίς εὐαγγελικές ἐντολές καί νά τίς ἐφαρμόσει. Τό θεμέλιο, λοιπόν, τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ νηστεία.

Ὑπάρχει μόνο μία Μακεδονία καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ


Πρὶν ἀπὸ λίγο καιρό (3-1-2017) ὁ Σέρβος ὑ­πουρ­­γὸς Ἐξωτερικῶν Ἴβιτσα Ντάτσιτς σὲ δήλωσή του «παραδέχθηκε ὅτι ἦταν λάθος ἡ ἐκ μέρους τῆς χώρας του ἀναγνώριση τῶν Σκοπίων μὲ τὸ συντα­γματικὸ ὄνομά τους, δηλαδὴ "Μακεδονία". Ὅλη ἡ Εὐρώπη καὶ ὁ κόσμος», συν­εχίζει ὁ Σέρβος ὑπουργός, «χρησιμοποι­εῖ τὸ ὄνομα "Πρώην Γιουγκοσλαβικὴ Δη­μοκρατία τῆς Μακεδονίας" (FYROM), ἐ­νῶ ἐμεῖς δώσαμε ἕνα χαστούκι στοὺς ἀδελφούς μας τοὺς Ἕλληνες (...). Θὰ πρέπει νὰ πῶ ὅτι ὑπήρξαμε ἀνόητοι, γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω ἕναν μὴ διπλωματικὸ ὅρο».

Ο κανόνας του πνευματικού δεν λύνεται από κανέναν!


Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης

Ο γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα νά μην κοινωνήσει για τρία χρόνια.

-Γιατί δεν κοινωνάς; τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της.

-Μου έβαλε κανόνα ο π. ‘Ιάκωβος, απάντησε εκείνη, και του είπε την αιτία.

-Όχι γιαγιά, μη στενοχωριέσαι. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος.

-Εγώ είμαι μορφωμένος και σου λύνω τον κανόνα. Νά έρθεις την Κυριακή νά σε κοινωνήσω.

Καθώς όμως πλησίασε ή γιαγιά νά μεταλάβει, ένιωσε στο στόμα της την άγία λαβίδα άδεια και κρύα, δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας.

Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές, όπότε ή γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα ‘Ιάκωβο.

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ


ΣΤΑΥΡΕ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ Τῌ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΟΥ

Κύριε ἡμῶν, Ἰησοῦ Χριστέ, ἀξίωσέ με νὰ πάρω τὸν Τίμιο Σταυρό Σου, ὁ ἀνάξιος.

Καὶ φρούρησέ με, προστάτευσέ με, ἐνίσχυσέ με, ἐνδυνάμωσέ με.

Καὶ διὰ τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος, ἐπισκίασέ με, φώτισέ με εἰς τὴν ἐλαχίστην αὐτὴν προσευχὴν ποὺ προσφέρω, νὰ εἶναι εὐάρεστος καὶ παρακαλῶ νὰ γίνει εὐπρόσδεκτος.

Υπερηφάνεια: αιτία απουσίας χαράς


π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Σὲ σχέση μὲ τὴν κρίση ποὺ ὑπάρχει στὴν προσέλευση φοιτητῶν, σκεφτόμουν: γιατί οἱ ἄνθρωποι τόσο συχνὰ ἁπλῶς καταστρέφουν τὴ ζωή τους, βλάπτουν τὸν ἑαυτό τους, σὰν νὰ διακατέχονται ἀπὸ κάποια amor fati.

Θὰ ὑπέθετε κανεὶς πὼς ἕνας ἁπλὸς ἐγωισμὸς καὶ τὸ ἔνστικτό τῆς αὐτοσυντήρησης θὰ τοὺς προφύλασσαν , ἀλλὰ ὄχι, οὔτε αὐτὸ τὸ ἔνστικτο δὲν τοὺς σταματᾶ. Μπορεῖς νὰ διακρίνεις καθαρὰ ἕνα εἶδος τρέλας, ἕνα πραγματικὸ πάθος γιὰ καταστροφή. Αὐτὸ τὸ πάθος εἶναι τὸ «Ἐγώ», δηλ. ἡ ὑπερηφάνεια.

Ἡ ὑπερηφάνεια μεταμόρφωσε τὸν «ἄγγελο φωτός» σὲ Διάβολο, καὶ τώρα μόνον ἡ ὑπερηφάνεια ἔχει τὴ δύναμη νὰ καταστρέφει τοὺς ἀνθρώπους. Συνεπῶς, τὸ καθετὶ ποὺ συνδέεται, κατὰ τὸν ἕνα ἤ τὸν ἄλλο τρόπο, μὲ τὴν ὑπερηφάνεια, ἀκόμη καὶ σὲ μικροσκοπικὲς δόσεις, συνδέεται μὲ τὸν Διάβολο καὶ μὲ τὸ διαβολικό.

Ο πνευματικός πατέρας και οι εν Χριστώ αδελφοί


Ο Χριστός που αποκαλύπτει στον άνθρωπο το Θεό Πατέρα φανερώνει ταυτόχρονα τη σωστή σχέση του ανθρώπου με το Θεό Πατέρα. Και φανερώνει τη σχέση αυτή όχι μόνο με τη διδασκαλία του, αλλά και με την ίδια την παρουσία του στον κόσμο ως Υιός του Θεού και λυτρωτής των ανθρώπων. Ως Υιός του Θεού είναι αδιάσπαστα ενωμένος με το Θεό Πατέρα: «Εγώ και ο Πατήρ εν εσμέν» (Ιω. 10:30). Έρχεται στον κόσμο, για να εκπληρώσει το θέλημα του Πατέρα (Ιω. 6:38). Και εκπληρώνει το θέλημα του Πατέρα προσφέροντας τον εαυτό του «υπέρ της του κόσμου ζωής» (Ιω. 6:51).

Χωρίς το Χριστό κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει τον Πατέρα (Ιω. 14:6). Όποιος όμως γνωρίζει το Χριστό γνωρίζει και τον Πατέρα. Και όποιος βλέπει το Χριστό βλέπει τον Πατέρα: «Ει εγνώκειτέ με, και τον Πατέρα μου εγνώκειτε αν. Και απ’ άρτι γινώσκετε αυτόν και εωράκατε αυτόν… ο εωρακώς εμέ εώρακε τον Πατέρα» (Ιω. 14:7-9). Παράλληλα όμως ο Χριστός, αποκαλύπτοντας στους ανθρώπους την αγάπη του Θεού Πατέρα και προσφέροντας τη ζωή του για τη σωτηρία και ανακαίνισή τους, φανερώνεται και ο ίδιος ως Πατέρας των ανθρώπων.

Το θεόσδοτο δώρο της χαράς


«Ο δε καρπός του Πνεύματος έστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια». (Γαλάτας ε’22).

Ο Θείος Απόστολος Παύλος στο προαναφερόμενο χωρίο αποκαλύπτει τα χαρίσματα που παρέχει το Πνεύμα το Άγιο στους πιστούς που ζουν εν Πνεύματι και αληθεία. Αφού απαρίθμησε προηγουμένως τους καρπούς της αποστασίας εκ της θεϊκής πορείας (Γαλ. ε’ 19-22), καταγράφει στη συνέχεια τί το Πνεύμα δωρίζει σ’ όσους είναι του Χριστού, σ’ αυτούς που έχουν σταυρώσει τον αμαρτωλό εαυτό τους μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες τους.

Αξιώνονται να γίνουν δοχεία καθαρά του Αγίου Πνεύματος, περιέχοντα καρπούς γλυκείς, τις χριστομίμητες θείες αρετές, όσοι «εν καινότητι ζωής» πορεύονται.
Ας επικεντρώσουμε την αναφορά μας στο θεόσδοτο δώρο της χαράς, που το αναζητά επίμονα κάθε ανθρώπινη ψυχή.

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Ἡ προσευχὴ τῆς ἀγάπης


Κύριε,
Κάνε με ὄργανο τῆς εἰρήνης.
Κάνε στὴ θέση τοῦ μίσους, νὰ βάζω τὴν ἀγάπη.
Στὴ θέση τῆς ὕβρης, νὰ βάζω τὴν συγγνώμη.
Στὴ θέση τῆς πλάνης, νὰ βάζω τὴν πίστη.
Στὴ θέση τῆς διχόνοιας, νὰ βάζω τὴν ἕνωση.
Στὴ θέση τῆς ἀπελπισίας, νὰ βάζω τὴν ἐλπίδα.
Στὴ θέση τῆς λύπης, νὰ δίνω τὴ χαρά.