Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Οι Άγιοι ήταν άνθρωποι όμοιοι μ' εμάς

 
«γώ τούς μέ φιλοντας γαπ, τούς δέ δοξάζοντάς με δοξάσω», λέγει Κύριος (πρβλ. Παρ. η’ 17, Α’ Βασιλ. β’ 30).
 
Θεός δοξάζεται μέ τούς γίους Του καί ο γιοι δοξάζονται πό τόν Θεό.
 
δόξα πού δίνει Θεός στούς γίους εναι τόσο μεγάλη, πού ν βλεπαν ο νθρωποι τόν γιο πως εναι, πό τήν ελάβεια καί τό φόβο θά πεφταν καταγς, γιατί σαρκικός νθρωπος δέν μπορε ν ντέξη τή δόξα τς οράνιας μφανίσεως.
 
Μήν θαυμάζετε γι ατό. Κύριος γάπησε τόσο τό πλάσμα Του, στε δωσε γιο Πνεμα μ φθονία στόν νθρωπο, καί μέ τό γιο Πνεμα νθρωπος γινε μοιος μέ τό Θεό.
Γιατί, λοιπόν, γαπ Κύριος τόσο τόν νθρωπο; Γιατί εναι Ατοαγάπη καί γάπη ατή γνωρίζεται μόνο μέ τό γιο Πνεμα.


 
Μέ τό γιο Πνεμα γνωρίζει νθρωπος τόν Κύριο, τό Δημιουργό του, καί τό γιο Πνεμα γεμίζει μέ τή χάρη Του λο τόν νθρωπο: καί τήν ψυχή καί τό νο καί τό σμα.
Κύριος δωσε στούς γίους τή χάρη Του κι κενοι Τόν γάπησαν καί προσκολλήθηκαν λοκληρωτικά σ Ατόν, γιατί γλυκύτητα τς γάπης το Θεο περνικ τήν γάπη γιά τόν κόσμο καί τήν μορφιά του.
 
Κι ν τσι γίνεται στή γ, τότε στόν ορανό ο γιοι εναι κόμα πιό πολύ νωμένοι μέ τόν Κύριο μέ τήν γάπη. Κι γάπη ατή εναι νείπωτα γλυκειά καί κχύνεται πό τό γιο Πνεμα κι λες ο πουράνιες δυνάμεις μ ατήν τρέφονται.
 
Σέ πολλούς φαίνεται πώς ο γιοι εναι μακριά μας. λλά μακριά εναι πό κείνους πού ο διοι πομακρύνθηκαν, ν εναι πολύ κοντά σ κείνους πού τηρον τίς ντολές το Χριστο κι χουν τήν χάρη το γίου Πνεύματος.
 
Πόσο ετυχισμένοι καί καλότυχοι εμαστε μες ο ρθόδοξοι χριστιανοί, πού μς χάρισε Κύριος ζωή μέ τό γιο Πνεμα, καί εφραίνονται ο ψυχές μας. Πρέπει μως νά φυλμε μέ σύνεση τό γιο Πνεμα, γιατί ρκε κι νας σκοπος λογισμός γιά νά γκαταλείψη τήν ψυχή, καί τότε στερούμαστε τήν γάπη το Θεο, ξαφανίζεται παρρησία πό τήν προσευχή, χάνεται καί σίγουρη λπίδα πώς θά λάβουμε ατό πού πιζητομε.
 
Ο γιοι χαίρονται γιά τή μετάνοιά μας καί στενοχωριονται ταν ο νθρωποι γκαταλείπουν τό Θεό κι ξομοιώνωνται τσι μέ τά λογα ζα. Λυπονται, γιατί ο νθρωποι ζον στή γ χωρίς νά ξέρουν πώς, ν γαποσαν νας τόν λλο, θά πρχε λευθερία πό τήν μαρτία.
 
Ο γιοι ταν νθρωποι μοιοι μ μς. Πολλοί π ατούς εχαν μεγάλες μαρτίες, λλά μέ τήν μετάνοια πέτυχαν τήν Οράνια Βασιλεία. 
 
Ο γιοι περπατοσαν στή γ καί τά χέρια τους ργάζονταν, λλά τό πνεμα τους μενε πάντα κοντά στό Θεό κι νος τους δέν θελε ν ποσπασθ πό τήν μνήμη το Θεο. Γιά χάρη τς γάπης το Θεο πέμειναν λες τίς θλίψεις στή γ καί δέν φοβόνταν κανένα πόνο, κι τσι δόξαζαν τόν Κύριο. Γι ατό κι Κύριος τούς γάπησε καί τούς δόξασε καί τούς χάρισε τήν αώνια Βασιλεία μαζί Του.


Πηγή:Με παρρησία...